रावणः —मा तावद्,एषा विहाय भवनं मम सम्प्रयातानारी नवामलजलोद्भवलग्नहस्ता ।लङ्का यदा हि समरे वशमागता मेपौलस्त्यमाशु परिजित्य तदा गृहीता ॥ ४ ॥भवति ! तिष्ठ तिष्ठ । न खलु न खलु गन्तव्यम् । किं ब्रवीषि उत्सृज्य त्वां राममुपगच्छामीति । आः अपध्वंस । बलादेव गृहीतासि तदा वैश्रवणालये ।बलादेव ग्रहीष्ये त्वां हत्वा राघवमाहवे ॥ ५ ॥किमनया । यावदहमपि सीतां विलोभयिष्ये । ( मदनावेशं निरूप्य ) अहोतुखल्वतुलबलता कुसुमधन्वनः । कुतः, निद्रां मे निशि विस्मरन्ति नयनान्यालोक्य सीताननंतत्संश्लेषसुखार्थिनी तनुतरा याता तनुः पाण्डुताम् ।सन्तापं रमणीयवस्तुविषये बध्नाति पुष्पेषुणाकष्टं निर्जितविष्टपत्रयभुजो निर्जीयते रावणः ॥ ६ ॥