उद्दीप्यत् किरणं चित्रं श्रीशरणम् ।कामारेश्चरणं भूयाञन्नः शरणम् ॥ १ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

सत्यः कोऽपि शिवो नित्यः पालयिता ।मध्ये यो जगतां स ध्येयः सततम् ॥ २ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

नास्त्येतस्य वपुर्वस्त्ये क्वापि न सः ।मत्याऽभाणि बुधैः सत्याधारपदम् ॥ ३ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

उक्तं सूक्ष्मतमं द्वेधैकं परमम् ।रूपं रूपतया किं च स्थानतया ॥ ४ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

सोऽणुः स्यादणुतो धातैषां जगताम् ।तच्छक्तिर्महतो विज्ञेया महती ॥ ५ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

गत्वा तिष्ठति ना यत्स्वं हार्दपदम् ।अग्राह्यस्य विभोस्तस्य ध्यानमिदम् ॥ ६ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

आत्मानं जगतां राजानं पितरम् ।आचार्यं च मुहुः सङ्गायामि हरम् ॥ ७ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

दीप्यन्तं दिवि तं लोके सर्वभुजम् ।भूतेशं प्रणुमो मायाकान्तमजम् ॥ ८ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

दृश्ये विश्वतनुं पारे निर्वपुषम् ।गायामः परमं भञक्तज्ञानपुषम् ॥ ९ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

अष्टौ ते तनवः त्रातर्विश्वमिदम् ।वक्त्येतद्भवते माहात्म्यं विशदम् ॥ १० ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

सर्वेषां जगतां माता देवनुता ।ईशान त्रिगुणा माया ते दयिता ॥ ११ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

शक्त्यासौ भुवनं सृष्ट्वा पातुमिदम् ।हैमं दिव्यवपुर्जग्राहाभयदम् ॥ १२ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

सूक्ष्मं स्यादगुणं हैमं स्यात्सगुणम् ।देवस्यादिविभोरेवं द्वे वपुषी ॥ १३ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

भाषामात्रवपुः पूर्वं स्यादवपुः ।अन्यद्बुद्धिमतां ध्यानग्राह्यवपुः ॥ १४ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

बिभ्रद्भाति जगत्साम्राज्यं गगने ।हैमोऽसौ पुरुषः सिद्धानां भुवने ॥ १५ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

इन्द्रो वेदविदां भाषायां सपरः ।नाथस्तन्त्रविदां व्याहारेषु हरः ॥ १६ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

प्रत्युष्णांशुतया तन्वा बिम्बितया ।प्रत्यण्डं प्रभुतां धत्ते सोऽद्भुतया ॥ १७ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

अभ्रे राजति यो बिभ्राणो भुवनम् ।शुभ्रागे च विभुः सभ्राजिष्णुयशाः ॥ १८ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

गौरोऽयं गगने शुक्लः शुभ्रनगे ।एकेयं तु भिदा मायारूपकृता ॥ १९ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

रुद्रः शुक्लगिरावग्निर्वा स पुमान् ।ईशो व्योम्नि लसन्निन्द्रो वा सुमहान् ॥ २० ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

हैमं भूतपते शुक्लं वा शिव ते ।रूपं यः स्मरति प्राज्ञोऽयं जयति ॥ २१ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

अभ्रे ये मरुतः शुभ्रे भूभृति ते ।क्लेशानां दमना ईशान प्रमथाः ॥ २२ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

दासोऽहं मरुतः पातारो जगतः ।भूता वा भवतां स्तोता पापहृताम् ॥ २३ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

पायान्मामभितस्तिष्ठन्तं तपसि ।बिभ्राणः स शिवः कारुण्यं मनसि ॥ २४ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

गातारं गणपं गायत्रैर्मुकुलैः ।ईशो यो जयतात्सर्वैश्चापि बलैः ॥ २५ ॥

▼

Edit Permalink Bookmark

॥ इति श्रीभगवन्महर्षिरमणान्तेवासिनो वासिष्ठस्य नरसिंहसूनो- र्गणपतेः कृतिः शिवगीतं समाप्तम् ॥

▼

Edit Permalink Bookmark