<page>
<ignore>श्रीचिदम्बरनटनम्
 
१०७</ignore>
<verse>मायामरुद्भिरभितः क्षुभितो भवामि

ब्रह्माण्डखण्डनवबुद्बुदजाललोलः ।

संहृत्य सर्वमथ शक्तितरङ्गडोला-
 

केलिक्षयादहमसौ स्तिमितश्चिदब्धिः ॥ ६ ॥
</verse>
<verse>लोकास्त्रिविष्टपमुखा निरयावसाना
 

ये सर्व एव त <add>[इ] </add>मे मम केलिरेखाः ।

नैवाहमेषु मम केतुवशं वदन्ति
 

मद्धानि नार्कशशिनौ न च पावकोऽयम् ॥ ७ ॥
 
</verse>
<verse>यस्यां वसामि च स किं ननु नैव काशी
 

विश्वेश्वरः स च यमीशधिया स्पृशामि ।

यद्व्याहरामि सकलं प्रणवस्तदेव
 

मुक्ताश्च ते सहचरन्ति मया क्षणं ये ॥ ८ ॥
 
</verse>
<verse>निर्बन्धनोऽपि निजरूपमवेक्ष्य बद्धो
 

मुच्येत् किलैतदथ वीक्ष्य च नित्यमुक्तः ।

धामत्रयातिचकितो गतिभोक्तृभोग्य-
 

भोगान्वयोऽस्मि स परः शिव एव सोऽहम् ॥ ९॥
 
</verse>
<verse>इत्थं भवाब्धिमतिलङ्घ्य भवत्प्रसादात्
 

धन्यस्य मे यदुदभूच्छिवसामरस्यम् ।

आपिण्डविच्युति गुरो सुखमेतदीयं
 

दिव्यं त्वदङ्घ्रिसरसीरुहसात्करोति ॥ १० ॥
 
</verse>
<trailer text="33_END">॥ इति श्रीविद्याधर चक्रवर्तिरचिता दशश्लोकी सम्पूर्णा ॥
 
.
 
</trailer>
<title text="34_START">३४. ॥ अथ श्रीचिदम्बरनटनम् ॥
 
१०७
 
</title>
<verse>सदञ्चितमुदञ्चितनिकुञ्चितपदार्पितंतजलञ्झलितमज्जुकटकं

पतञ्च लिह दृगञ्चनमचञ्चलपदं जननभञ्जनकरं गलरवम् ।

कदम्बरुचिमम्बरवसं परममम्बुदकदम्बकविडम्बनकरं

चिदम्बुधिमणिणिं बुधहृदम्बुजरविं वरचिदम्बरनटं हृदि भजे ॥ १ ॥
 
</verse>
<verse>हरं त्रिपुर <add>[भञ्जनमनन्तकृत ] </add>कङ्कणमखण्डद्यमन्तरहितं

विरिञ्चिसुरसंहति पुरन्दरविचिन्तितपदं तरुणचन्द्रमकुटम् ।

परं परमखण्डितयमं भसितमण्डिततनुं मदनभञ्जनकरं
 

चिरन्तनमिमं प्रणतसञ्चितनिधिं वरचिदम्बरनदं हृदि भजे ॥ २ ॥
 
</verse>
</page>