इन्द्रसहस्रे कटाक्षस्तबकः

Click on words to see what they mean.

तं दशशताक्षं शीतलकटाक्षम् ।

नौमि धुतपाशं वज्रधरमीशम् ॥ १ ॥

Edit Permalink Bookmark

उग्रमपि दक्षं भासुरकटाक्षम् ।

वीर्यधुतवृत्रं नौम्यदितिपुत्रम् ॥ २ ॥

Edit Permalink Bookmark

आर्तजनपक्षं रक्षककटाक्षम् ।

प्राणिगणतातं नौमि पुरुहूतम् ॥ ३ ॥

Edit Permalink Bookmark

देवमसदृक्षं पावनकटाक्षम् ।

नौमि बहुमायं वासवममेयम् ॥ ४ ॥

Edit Permalink Bookmark

तं पुरुषमीडे स्तुत्यगणलक्षम् ।

स्वर्भुवनराज्ञी मोहनकटाक्षम् ॥ ५ ॥

Edit Permalink Bookmark

यत्र तव दृष्टिर्वज्रधर हृद्या ।

नव्ययुगकर्त्री तत्र वरविद्या ॥ ६ ॥

Edit Permalink Bookmark

तत्र वरलक्ष्मीः सन्ततमशून्या ।

तत्र सुगुणानां सम्पदपि मान्या ॥ ७ ॥

Edit Permalink Bookmark

तत्र बलमुग्रं शत्रुमदहारि ।

तत्र नयवित्त्वं विश्वहितकारि ॥ ८ ॥

Edit Permalink Bookmark

इन्द्रसहस्रे कटाक्षस्तबकः

Edit Permalink Bookmark

यं तव बलारे पावयति दृष्टिः ।

तत्र नरवर्ये सर्वशुभवृष्टिः ॥ ९ ॥

Edit Permalink Bookmark

यत्र तव पूर्णा दृष्टिरतिभद्रा ।

भेदशतबुद्धिस्तस्य न दरिद्रा ॥ १० ॥

Edit Permalink Bookmark

किं नु सुकृतादी किं दुरितखादी ।

शक्र तव रक्षःसूदनकटाक्षः ॥ ११ ॥

Edit Permalink Bookmark

भक्तिरसिकानां पापततिखादी ।

सोऽयमितरेषां पक्वसुकृतादी ॥ १२ ॥

Edit Permalink Bookmark

पापततिखादी यत्र स कृपावान् ।

तस्य हृदि बोधः सर्वसमतावान् ॥ १३ ॥

Edit Permalink Bookmark

तस्य जगदर्थे सर्वमपि कार्यम् ।

अद्भुतमपारं दिव्यमपि वीर्यम् ॥ १४ ॥

Edit Permalink Bookmark

पक्वसुकृतादी यत्र सविचित्रः ।

तस्य खलु भोगः काममतिमात्रः ॥ १५ ॥

Edit Permalink Bookmark

ये गिरिशनाम्रा ये च हरिनाम्ना ।

ये गणपनाम्ना ये च रविनाम्ना ॥ १६ ॥

Edit Permalink Bookmark

शक्तिरिति नाम्ना ये बहुलधाम्ना ।

ये च मतिमन्तो यह्न इति नाम्ना ॥ १७ ॥

Edit Permalink Bookmark

त्वामयि भजन्ते भक्त्यतिशयेन ।

सर्वसुररूपं भूरि विभवेन ॥ १८ ॥

Edit Permalink Bookmark

तेष्वपि दिवो भूनाथ तव दक्षाः ।

भक्तजनरक्षा दीक्षितकटाक्षाः ॥ १९ ॥

Edit Permalink Bookmark

त्वत्पदमजानन्नप्यज पवित्रम् ।

मङ्गलगुणस्ते दृक्पतनपात्रम् ॥ २० ॥

Edit Permalink Bookmark

दृष्टिवशतस्ते प्रेष्ठफलधारा ।

संश्रितकुलेष्वप्यप्रतिमसारा ॥ २१ ॥

Edit Permalink Bookmark

पावनकटाक्षैः संशमय पापम् ।

शीतलकटाक्षैः शक्र मम तापम् । २२ ॥

Edit Permalink Bookmark

मङ्गलकटाक्षैः साधय ममेष्टम् ।

किं च विबुधानां नाथ हर कष्टम् ॥ २३ ॥

Edit Permalink Bookmark

भासुरकटाक्षैर्भासयतु मह्यम् ।

नाकनरनाथो ज्योतिरतिगुह्यम् ॥ २४ ॥

Edit Permalink Bookmark

॥ इति इन्द्रसहस्रे कटाक्षस्तबकः समाप्तः ॥

Edit Permalink Bookmark