This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
गुह्यकाल्युपनिषत्
 
</ignore>
<verse>
निष्कलां निष्क्रियां शान्तां निरवद्यां निरञ्जनाम् ।

बह्वाननकरां देवीं गुह्यामेकां समाश्रये ॥ ७३ ॥
 
</verse>
<verse>
इयं हि गुह्योपनिपत् सुगूढा
 

या ब्रह्मा देवता विश्वयोनिः ।
 

एतां जपंश्चान्वहं भक्तियुक्तः
 

सत्यं सत्यं ह्यमृतः संबभूव ॥ ७४ ॥
</verse>
<verse>
वेदवेदान्तयोर्गुह्यं पुराकल्पे प्रचोदितम् ।
 

नाप्रशान्ताय दातव्यं नाशिष्याय च वै पुनः ॥ ७५ ॥
</verse>
<verse>
यस्य देव्यां परा भक्तिर्यथा देव्यां तथा गुरौ ।

तस्यैते कथिता ह्यर्थाः प्रकाशन्तं महात्मनः ॥ ७६ ॥
 
</verse>
<p>
महाकाल उवाच
 
---</p>
<verse>
गुह्योपनिपदित्येषा गोप्यात् गोप्यतरा सदा ।
 

चतुर्भ्यश्चापि वेदेभ्य एकीकृत्यात्र योजिता ॥ ७७ ॥
</verse>
<verse>
उपदिष्टा च सर्गादोदौ सर्वानिव दिवौकसः ।

एवंविधं च यद्ध्यानमेवंरूपं च कीर्तितम् ॥ ७८ ॥
</verse>
<verse>
सा सपर्या परिज्ञेया विधानमधुना शृणु ।

सोऽहमस्मीति प्रथमं सोऽहमस्मि द्वितीयकम् ॥ ७९ ॥
</verse>
<verse>
तदस्म्यहं तृतीयं च महावाक्यत्रयं भवेत ।

आद्यान्येतानि वाक्यानि छन्दांसि परिचक्षते ॥ ८० ॥
</verse>
<verse>
देवता गुह्यकाली च रजः सत्त्वतमोगुणाः ।

सर्वेषां प्रणवो बीजं हंसः शक्तिः प्रकीर्तिता ॥ ८१ ॥
</verse>
<verse>
मकारश्चाप्यकारश्च ह्युकारश्चेति कीलकम् ।

एभिर्वाक्यत्रयैः सर्वेवं कर्म प्रोतं विधानतः ॥ ८२ ॥
 
</verse>
<ignore>
४१९
 
</ignore>
</page>