This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
४१६
 
</ignore>
<ignore>
शाक्त-उपनिषदः
 
</ignore>
<verse>
मायां तु प्रकृतिं विद्यात् प्रभुं तस्या महेश्वरीम् ।

अस्या अवयवैः सूक्ष्मैर्व्याप्तं सर्वमिदं जगत् ॥ ५५ ॥
</verse>
<verse>
या देवानां प्रभवा चोद्भवा च
 

विश्वाधिपा सर्वभूतेषु गूढा ।

हिरण्यगर्भं जनयामास पूर्
 
वं
सा नो बुद्ध्या शुभया संयुनक्तु ॥ ५६ ॥
 
</verse>
<verse>
सूक्ष्मातिसूक्ष्मं सलिलम्स्य मध्ये
 

विश्वस्य स्रष्ट्रीमने काननाख्याम् ।
 

विश्वस्य चैकां परिवेष्टयित्रीं
 

ज्ञात्वा गुह्यां शान्तिमत्यन्तमेति ॥ ५७ ॥
 
</verse>
<verse>
सा ह्येव काले भुवनस्य गोप्ली
 
त्री
विश्वाधिपा सर्वभूतेषु गूढा ।
 

यस्यां मुक्ता ब्रह्मर्षयोऽपि देवा:
 
वाः
ज्ञात्वा तां मृत्युपाशाञ्छिनत्ति ॥ ५८ ॥
 
वृ
</verse>
<verse>घृ
तात् परं मण्डमिवातिसूक्ष्मं
 

ज्ञात्वा कालीं सर्वभूतेषु गूढाम् ।
 

कल्पान्ते वै सर्वसंहारकर्त्री
 
रीं
ज्ञात्वा गुह्यां मुच्यते सर्वपापैः ॥ ५९ ॥
 
</verse>
<verse>
एषा देवी विश्वयोनिर्महात्मा
 

सदा जनानां हृदि सन्निविष्टा ।
 

हृदा मनीषा मनसाभिक्लृकॢप्ता
 

ये तां विदुरमृतास्ते भवन्ति ॥ ६० ॥
 
</verse>
</page>