This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
४१४
 
</ignore>
<ignore>
शाक्त- उपनिषदः
 
</ignore>
<verse>
सर्वे वेदा यत्पदमामनन्ति तपांसि सर्वाणि च यद्वदन्ति ।

यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति तत्ते पदं संग्रहेण ब्रवीमि ॥ ३९ ॥
 
</verse>
<p>
सैवैतत ॥
 
त् ॥</p>
<verse>
एषैवालम्बनं श्रेष्ठं सैपैषैवालम्बनं परम् ।
 

एषैवालम्बनं ज्ञात्वा ब्रह्मलोके महीयते ॥ ४० ॥
 
</verse>
<verse>
इन्द्रियेभ्यः परा ह्यर्था ह्यर्थेभ्यश्च परं मनः ।
 

मनसस्तु परा बुद्धिर्बुद्धेरात्मा महान् परः ॥ ४९ ॥
 
</verse>
<verse>
महतः परमव्यक्तमव्यक्तात् पुरुषः परः ।
 

पुरुषात्तु परा देवी सा काष्ठा सा परा गतिः ॥ ४२ ॥
</verse>
<verse>
यथोदकं गिरौ सृष्टं समुद्रेषु विधावति ।
 

एवं धर्मान् पृथक् पश्यंस्तामेवानुविधावति ॥ ४३ ॥
</verse>
<verse>
एका गुह्या सर्वभूतान्तरात्मा
 

एकं रूपं बहुधा या करोति ।

तामात्मस्थां येऽनुपश्यन्ति धीराः
 

तेषां सुखं शाश्वतं नेतरेषाम् ॥ ४४ ॥
 
</verse>
<verse>
न तत्र सूर्यो भाति न चन्द्रतारकं

नेमा विद्युतो भान्ति कुतोऽयमभिःग्निः

तामेव भान्तीमनुभाति सर्
 
वं
तस्या भासा सर्वमिदं विभाति ॥ ४५ ॥
 
</verse>
<verse>
यस्याः परं नापरमस्ति किञ्चित्
 

यस्या नाणीयो न ज्यायोऽस्ति किञ्चित् ।
 

वृक्ष इव स्तब्धा दिवि तिष्ठत्येका
 

यदन्तः पूर्णामवगत्य पूर्णः ॥ ४६ ॥
 
</verse>
</page>