This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
गुह्यकान्युपनिषत्
 
</ignore>
<verse>
ब्रह्मविष्ण्वादिका देवा मनुष्याः पशवो यतः ।
 

प्राणापानौ व्रीहयश्च सत्यं श्रद्धा विधिस्तपः ॥ ३० ॥
</verse>
<verse>
समुद्रा गिरयो नद्यः सर्वे स्थावरजङ्गमाः ।

विसृज्येमानि सर्गादौ त्वं प्रकाशय मेसे ततः ॥ ३१ ॥
</verse>
<verse>
जङ्गमानि विधायान्धंधे विशत्यप्रतिभूतकम् ।

नवद्वारं पुरं कृत्वा गवाक्षाणीन्द्रियाण्यपि ॥ ३२ ॥
</verse>
<p>
सा पश्यत्यत्ति वहति स्पृशति क्रीडतीच्छति ।

शृणोति जिघ्रति तथा रमते विरमत्यपि ॥ ३३
॥</p>
<p>
तया मुक्तं पुरं तद्धि मृतमित्यभिधीयते ॥ ३४ ॥
</p>
<verse>
ये तपः क्षीणदोषास्ते नैव पश्यन्ति भाविताम् ।

ज्योतिर्मयीं शरीरेऽन्तर्ध्यायमानां महात्मभिः ॥ ३५ ॥
</verse>
<verse>
बृहच्च तद्दिव्यमचिन्त्यरूपं
 

सूक्ष्माच्च तत् सूक्ष्मतरं विभाति ।

दूरात् सुदूरे तदिहास्ति किञ्चित्
 

पश्येत्त्वहैतन्निहितं गुहायाम् ॥ ३६ ॥
 
</verse>
<verse>
न चक्षुषा गृह्यते नापि वाचा
 

नान्यैर्योगैर्न हि सा कर्मणा वा ।
 

ज्ञानप्रसादेन विशुद्धसत्त्वः
 

ततस्तु तां पश्यति निष्कलां च ॥ ३७ ॥
 
</verse>
<verse>
यथा नद्यः स्यन्दमानाः समुद्रे
 

गच्छन्त्यस्तं नामरूपे विहाय ।
 

तथा विद्वान् नामरूपाद्विमुक्त:
 

परात् परां जगदम्बामुपैति ॥ ३८ ॥
 
</verse>
<ignore>
४१३
 
</ignore>
</page>