This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
३२२
 
</ignore>
<ignore>
शैव-उपनिषदः
 
</ignore>
<verse>
चतुरो वेदानधीयीत सर्वशास्त्रमयं विदुः ।

इतिहासपुराणानां तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ २७ ॥
</verse>
<verse>
मा नो महान्तमुत मा नो अर्भकं
 
मा

मा
न उक्षन्तमुत मा न उक्षितम् ।
 

मा नो वधीः पितरं मोत मातरं प्रिया मा नः
 

तनुवो रुद्र रीरिषस्तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ २८ ॥
</verse>
<verse>
मा नस्तोके तनयं मा न आयुषि
 

मा नो गोषु मा नो अश्वेषु रीरिषः ।
 

वीरान्मा नो रुद्र भामितो वधीर्हविप्ष्मन्तः
 

नमसा विधेम ते तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ २९ ॥
 
</verse>
<verse>
ऋतं सत्यं परं ब्रह्म
 

पुरुषं कृष्णपिङ्गळम् ।
 

ऊर्ध्वरेतं विरूपाक्षं विश्वरूपाय वै नमो नमः
 

तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ ३० ॥
 
</verse>
<verse>
कद्रुद्राय प्रचेतसे मीढुष्टमाय तव्यसे ।

वोचेम शन्तमं हृदे ।
 

सर्वो ह्येष रुद्रस्तस्मै रुद्राय नमो अस्तु
 

तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ ३१ ॥
 
</verse>
<verse>
ब्रह्म जज्ञानं प्रथमं पुरस्तात्
 

वि सीमतः सुरुचो वेन आवः ।
 

स बुध्निया उपमा अस्य विष्ठाः सतश्च योनिं
 

असतश्च विवस्तन्मे मनः शिवसङ्कल्पमस्तु ॥ ३२ ॥
 
</verse>
</page>