Proofing

This page has not been fully proofread.

क. २.]
 
;
 
द्वितीयोऽध्यायः 1: 1
 
२७५
 
त्वात् विपर्ययेऽपक्षीयते पतति यस्तु अणिष्ठो रस:-
अमृतम् ऊर्क् प्रभाव: - इति च कथ्यते स नाभेरूध्वं हृद-
यदेशमागत्य, हृदयाद्विप्रसृतेषु द्वासप्ततिनाडीसहस्रेष्वनुप्र-
विश्य, यत्तत् करणसंघातरूपं लिङ्गं शिशुसंज्ञकम्, तस्य
शरीरे स्थितिकारणं भवति बलमुपजनयत् स्थूणाख्यम्; तेन
अन्नम् उभयतः पाशवत्सदाभवत् प्राणशरीरयोर्निबन्धनं
भवति ॥
 
इदानीं तस्यैव शिशोः प्रत्याधान ऊढस्य चक्षुषि काच-
नोपनिषद उच्यन्ते-
 
तमेताः सप्ताक्षितय उपतिष्ठन्ते तथा
इमा अक्षन्लोहिन्यो राजयस्ताभिरेन‍
रुद्रोऽन्वायत्तोऽथ या अक्षन्नापस्ताभिः
पर्जन्यो या कनीनका तयादित्यो यत्कृ-
ष्णं तेनाग्निर्यच्छुकं तेनेन्द्रोऽधरयैनं वर्त-
न्या पृथिव्यन्वायत्ता द्यौरुत्तरया नास्या-
नं क्षीयते य एवं वेद ॥ २ ॥
 
तमेताः सप्ताक्षितय उपतिष्ठन्ते - तं करणात्मकं प्राणं
शरीरेऽन्नबन्धनं चक्षुष्यूढम् एताः वक्ष्यमाणाः सप्त सप्तसं-