This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
हरिस्तुतिः ।
 
</ignore>
<verse>
मालातीतं स्वात्मविकासात्मविबोधं
 

ज्ञेयातीतं ज्ञानमयं हृद्युपलभ्य ।

भावग्राह्यानन्दमनन्यं च विदुर्
 
यं
तं संसारध्वान्तविनाशं हरिमीडे ॥ ८ ॥
 
</verse>
<verse>
यद्यद्वेद्यं वस्तुसतत्त्वं विषयाख्यं

तत्तद्ब्रह्मैवेति विदित्वा तदहं च ।

ध्यायन्त्येवं यं सनकाद्या मुनयोऽजं
 

तं संसारध्वान्तविनाशं हरिमीडे ॥ ९ ॥
 
</verse>
<verse>
यद्यद्वेद्यं तत्तदहं नेति विहाय

स्वात्मज्योतिर्ज्ञानमयानन्दमवाप्य ।

तस्मिन्नस्मीत्यात्मविदो यं विदुरीशं
 

तं संसारध्वान्तविनाशं हरिमीडे ॥ १० ॥
 
</verse>
<verse>
हित्वाहित्वा दृश्यमशेषं सविकल्पं
 

मत्वा शिष्टं भादृशिमात्रं गगनाभम् ।
 

त्यक्त्वा देहं यं प्रविशन्त्यच्युतभक्ता-
 

स्तं संसारध्वान्तविनाशं हरिमीडे ॥ ११ ॥
 
</verse>
<ignore>
४७
 
</ignore>
</page>