This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
४६
 
</ignore>
<ignore>
हरिस्तुतिः ।
 
</ignore>
<verse>
यस्मादन्यन्नास्त्यपि नैवं परमार्
 
थं
दृश्यादन्यो निर्विषयज्ञानमयत्वात् ।

ज्ञातृज्ञानज्ञेयविहीनो ऽपि सदा ज्ञ-
 

स्तं संसारध्वान्तविनाशं हरिमीडे ॥ ४ ॥
 
</verse>
<verse>
आचार्येभ्यो लब्धसुसूक्ष्माच्युततन्त्वा
त्त्वा
वैराग्येणाभ्यासबलाच्चैव द्रढिम्ना ।

भक्त्यैकाग्र्यध्यानपरा यं विदुरीशं
 

तं संसारध्वान्तविनाशं हरिमीडे ॥ ५ ॥
 
</verse>
<verse>
प्राणानायम्योमिति चित्तं हृदि रुध्वा

नान्यत्स्मृत्वा तत्पुनरत्रैव विलाप्य ।

क्षीणे चित्ते भादृशिरस्मीति विदुर्
 
यं
तं संसारध्वान्तविनाशं हरिमीडे ॥ ६ ॥
 
</verse>
<verse>
यं ब्रह्माख्यं देवमनन्यं परिपूर्
 
णं
हृत्स्थं भक्तैर्लभ्यमजं सूक्ष्ममतर्क्यम् ।

ध्यात्वात्मस्थं ब्रह्मविदो यं विदुरीशं
 

तं संसारध्वान्तविनाशं हरिमीडे ॥ ७ ॥
 
</verse>
</page>