This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
विष्णुपादादिकेशान्तस्तोत्रम् ।
 
</ignore>
<ignore>
२७
 
</ignore>
<verse>
देवो भीतिं विधातुः सपदि विदधतौ कैटभाख्यं मधुं चा-

प्यारोप्यारूढगर्वावधिजलधि ययोरादिदैत्यौ जघान ।

वृत्तावन्योन्यतुल्यौ चतुरमुपचयं विभ्रतावभ्रनीला-

वूरू चारू हरेस्तौ मुद्द्मतिशयिनीं मानसे नो विधत्ताम् ॥
 
</verse>
<verse>
पीतेन द्योतते यच्चतुरपरिहितेनाम्बरेणात्युदारं

जातालंकारयोगं जलमिव जलधेर्वाडबाग्निप्रभाभिः ।

एतत्पातित्यदान्नो जघनमतिघनादेनसो माननीयं

सातत्येनैव चेतोविषयमवतरत्पातु पीताम्बरस्य ॥ २१ ॥
 
</verse>
<verse>
यस्या दाम्ना त्रिधाम्नो जघनकलितया भ्राजतेऽङ्गं यथाब्धे-

र्
मध्यस्थो मन्दराद्रिर्भुजगपतिमहाभोगसंनद्धमध्यः ।
 

काञ्ची सा काश्ञ्चनाभा मणिवरकिरणैरुल्लसद्भिः प्रदीप्ता

कल्यां कल्याणदात्री मम मतिमनिशं कम्ररूपा करोतु ॥
 
</verse>
<verse>
उन्नम्नं कम्रमुच्चैरुपचितमुदभूद्यत्र पत्रैर्विचित्रैः
 

पूर्वं गीर्वाणपूज्यं कमलजमधुपस्यास्पदं तत्पयोजम् ।

यस्मिन्नीलाश्मनीलैस्तरलरुचिजलैः पूरिते केलिबुद्धधा
ध्या
नालीकाक्षस्य नाभीसरसि वसतु नश्चित्तहंसश्चिराय ॥
 
</verse>
</page>