2026-03-03 05:09:23 by akprasad
This page has been fully proofread once and needs a second look.
<page>
<ignore>१६२
</ignore>
<ignore>ललितात्रिशतीभाष्यम् ।
</ignore>
<p>अगस्त्य उवाच -
--</p>
<verse>हयग्रीव दयासिन्धो भगवन् शिष्यवत्सल ।
त्वत्तः श्रुतमशेषेण श्रोतव्यं यद्यदस्ति तत् ॥
</verse>
<verse>रहस्यनामसाहस्रमपि त्वत्तः श्रुतं मया ।
इतः परं मे नास्त्येव श्रोतव्यमिति निश्चयः ॥
</verse>
<verse>तथापि मम चित्तस्य पर्याप्तिर्नैव जायते ।
कात्स्र्त्स्न्यार्थः प्राप्य इत्येव शोचयिष्याम्यहं प्रभो ॥
</verse>
<verse>किमिदं कारणं ब्रूहि ज्ञातत्र्व्यांशोऽस्ति वा पुनः ।
अस्ति चेन्मम तद्रूहि ब्रूहीत्युक्त्वा प्रणम्य तम् ॥
</verse>
<p>सूत उवाच -
--</p>
<verse>समाललम्बे तत्पादयुगलं कलशोद्भवः ।
हयाननो भीतभीतः किमिदं किमिदं त्विति ॥
</verse>
<verse>मुञ्च मुञ्चेति तं चोक्त्वा चिन्ताक्रान्तो बभूव सः ।
चिरं विचार्य निश्चिन्वन्वक्तव्यं न मयेत्यसौ।
॥</verse>
<verse merge-next="true">तूष्णीं स्थितः स्मरन्नाज्ञां ललिताम्बाकृतां पुरा ।
</verse>
</page>
<ignore>१६२
<ignore>ललितात्रिशतीभाष्यम् ।
<p>अगस्त्य उवाच -
<verse>हयग्रीव दयासिन्धो भगवन् शिष्यवत्सल ।
त्वत्तः श्रुतमशेषेण श्रोतव्यं यद्यदस्ति तत् ॥
<verse>रहस्यनामसाहस्रमपि त्वत्तः श्रुतं मया ।
इतः परं मे नास्त्येव श्रोतव्यमिति निश्चयः ॥
<verse>तथापि मम चित्तस्य पर्याप्तिर्नैव जायते ।
का
<verse>किमिदं कारणं ब्रूहि ज्ञात
अस्ति चेन्मम तद्रूहि ब्रूहीत्युक्त्वा प्रणम्य तम् ॥
<p>सूत उवाच -
<verse>समाललम्बे तत्पादयुगलं कलशोद्भवः ।
हयाननो भीतभीतः किमिदं किमिदं त्विति ॥
<verse>मुञ्च मुञ्चेति तं चोक्त्वा चिन्ताक्रान्तो बभूव सः ।
चिरं विचार्य निश्चिन्वन्वक्तव्यं न मयेत्यसौ
<verse merge-next="true">तूष्णीं स्थितः स्मरन्नाज्ञां ललिताम्बाकृतां पुरा ।
</page>