This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
मणिकर्णिकाष्टकम् ।
 
</ignore>
<ignore>
१०५.
 
</ignore>
<verse>
गङ्गातीरमनुत्तमं हि सकलं तत्रापि काश्युत्तमा
 

तस्यां सा मणिकर्णिकोत्तमतमा यत्रेश्वरो मुक्तिदः ।

देवानामपि दुर्लभं स्थलमिदं पापौघनाशक्षमं

पूर्वोपार्जितपुण्यपुञ्चगमकं पुण्यैर्जनैः प्राप्यते ॥ ४ ॥
 
</verse>
<verse>
दुःखाम्भोधिगतो हि जन्तुनिवहस्तेषां कथं निष्कृति:
तिः
ज्ञात्वा तद्धि विरिञ्चिना विरचिता वाराणसी शर्मदा ।

लोका:स्व<flag>काःस्व</flag>र्गसुखास्ततोऽपि लघवो भोगान्तपातप्रदाः

काशी मुक्तिपुरी सदा शिवकरी धर्मार्थमोक्षप्रदा ॥ ५ ॥
 
</verse>
<verse>
एको वेणुधरो धराधरधरः श्रीवत्सभूषाधरः

योऽप्येकः किल शंकरो विषधरो गङ्गाधरो माधवः ।

ये मातर्मणिकर्णिके तव जले मज्जन्ति ते मानवा:
वाः
रुद्रा वा हरयो भवन्ति बहवस्तेषां बहुत्वं कथम् ॥ ६ ॥
 
</verse>
<verse>
त्वत्तीरे मरणं तु मङ्गलकरं देवैरपि श्लाघ्यते
 

शक्रस्तं मनुजं सहस्रनयनैर्द्रष्टुं सदा तत्परः ।

आयान्तं सविता सहस्रकिरणैः प्रत्युद्गतोऽभूत्सदा

पुण्योऽसौ वृषगोऽथवा गरुडगः किं मन्दिरं यास्यति ॥
 
</verse>
</page>