This page has been fully proofread once and needs a second look.

.<page>
<ignore>
.
 

शिवपादादिकेशान्तवर्णनस्तोत्रम् ।
 
</ignore>
<verse>
यस्मिन्र्धेन्दुमुग्धद्युतिनिचयतिरस्कारनिस्तन्द्रकान्तौ

काश्मीरक्षोदसंकल्पितमिव रुचिरं चित्रकं भाति नेत्रम् ।

तस्मिन्नुल्लीलचिल्लीनटवर तरुणीलास्यरङ्गायमाणे
 

कालारे:रेः फालदेशे विहरतु हृदयं वीतचिन्तान्तरं नः ॥
 
</verse>
<verse>
स्वामिन्गङ्गामिवाङ्गीकुरु तव शिरसा मामपीत्यर्थयन्ती
तीं
धन्यां कन्यां खरांशोः शिरसि वहति किं न्वेष कारुण्यशाली ।

इत्थं शङ्कां जनानां जनयदतिघनं कैशिकं कालमेघ-

च्छायं भूयादुदारं त्रिपुरविजयिनः श्रेयसे भूयसे नः ॥
 
</verse>
<verse>
शृङ्गाराकल्पयोग्यैः शिखरिवरसुतासत्सखीहस्तलूनैः

सूनैराबद्धमालावलिपरिविलसत्सौरभाकृष्टभृङ्गम् ।
 

तुङ्गं माणिक्यकान्त्या परिहसितसुरावासशैलेन्द्रशृङ्गं

संघं नः संकटानां विघटयतु सदा काङ्कटीकं किरीटम् ॥
 
</verse>
<verse>
वक्राकारः कलङ्की जडतनुरहमप्यङ्घ्रिसेवानुभावा-

दुत्तंसत्वं प्रयातः सुलभतरघृणास्यन्दिनञ्चन्द्रमौले:लेः

तत्सेवन्तां जनौघाः शिवमिति निजयावस्थयैव ब्रुवाणं
 

वन्दे देवस्य शंभोर्मुकुटसुघटितं मुग्धपीयूषभानुम् ॥
 
</verse>
</page>