This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
शिवपादादिकेशान्तवर्णनस्तोत्रम् ।
 

५७</ignore>
<verse>
जानुद्वन्द्वेन मीनध्वजनृवरसमुद्रोपमानेन साकं
 

राजन्तौ राजरम्भाकरिकरकनकस्तम्भसंभावनीयौ ।

ऊरू गौरीकराम्भोरुहसरसस मामर्दनानन्दभाजौ
 
५७
 

चारू दूरीक्रियास्तां दुरितमुपचितं जन्मजन्मान्तरे नः ॥
 
</verse>
<verse>
आमुक्तानर्धरत्नप्रकरकरपरिष्वक्तकल्याणकाञ्ची-
 

दाम्ना बद्धेन दुग्धद्युतिनिचयमुषा चीनपट्टाम्बरेण ।

संवीते शैलकन्यासुचरितपरिपाकायमाणे नितम्बे

नित्यं नर्नर्तु चित्तं मम निखिलजगत्स्वामिनः सोममौलेः ॥
 
</verse>
<verse>
संध्याकालानुरज्यद्दिनकरसरुचा कालधौतेन गाढं

व्यानद्ध:धः स्निग्धमुग्धः सरसमुदरबन्धेन वीतोपमेन ।

उद्दीप्रैः स्वप्रकाशैरुपचितमहिमा मन्मथारेरुदारो

मध्यो मिध्यार्थसध्र्ङ्मम दिशतु सदा संगतिं मङ्गलानाम् ॥
 
</verse>
<verse>
नाभीचक्रालवालान्नवनवसुषमादोहद श्रीपरीता-
 

दुद्गच्छन्ती पुरस्तादुदरपथमतिक्रम्य वक्षः प्रयान्ती ।

श्यामा कामागमार्थप्रकथनलिपिवद्भासते या निकामं
 

सा मा सोमार्धमौले:लेः सुखयतु सततं रोमवल्लीमतल्ली ॥
 
</verse>
</page>