This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
शिवानन्दलहरी ।
 
</ignore>
<ignore>
३९
 
</ignore>
<verse>
कारुण्यामृतवर्षिणं घनविपद्ग्रीष्मच्छिदाकर्मठं
 

विद्यास ह्यफलोदयाय सुमनः संसेव्यमिच्छाकृतिम् ।

नृत्यद्भक्तमयूरमद्रिनिलयं चञ्चज्जटामण्डलं
 

शंभो वाञ्छति नीलकंधर सदा त्वां मे मनश्वाचातकः ॥
 
</verse>
<verse>
आकाशेन शिखी समस्तफणिनां नेत्रा कलापी नता-

नुग्राहिप्रणवोपदेशनिनदै:दैः केकीति यो गीयते ।

श्यामां शैलसमुद्भवां घनरुचिं दृष्ट्वा नटन्तं मुदा

वेदान्तोपवने विहाररसिकं तं नीलकण्ठं भजे ॥ ५३ ॥
 
</verse>
<verse>
संध्या घर्मदिनात्ययो हरिकराघातप्रभूतानक-
 

ध्वानो वारिदगर्जितं दिविषदां दृष्टिच्छटा चञ्चला ।
 

भक्तानां परितोषबाष्पविततिर्वृष्टिर्मयूरी शिवा
 

यस्मिन्नुज्ज्वलताण्डवं विजयते तं नीलकण्ठं भजे ॥ ५४ ॥
 
</verse>
<verse>
आद्यायामिततेजसे श्रुतिपदैर्वेद्याय साध्याय ते
 

विद्यानन्दमयात्मने त्रिजगतः संरक्षणोद्योगिने ।
 

ध्येयायाखिल योगिभिः सुरगणैर्गेयाय मायाविने
 

सम्यक्ताण्डवसंभ्रमाय जटिने सेयं नतिः शंभवे ॥
 
</verse>
</page>