This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
शिवानन्दलहरी ।
 
</ignore>
<ignore>
२९
 
</ignore>
<verse>
गुहायां गेहे वा बहिरपि वने वाद्रिशिखरे
 

जले वा वह्नौ वा वसतु वसतेः किं वद फलम् ।

सदा यस्यैवान्तःकरणमपि शंभो तव पदे
 

स्थितं चेद्योगोऽसौ स च परमयोगी स च सुखी ॥
 
</verse>
<verse>
असारे संसारे निजभजनदूरे जडधिया
 

भ्रमन्तं मामन्धं परमकृपया पातुमुचितम् ।
 

मदन्य:यः को दीनस्तव कृपणरश्नाक्षातिनिपुण-
 

स्त्वदन्यः को वा मे त्रिजगति शरण्यः पशुपते ॥ १३ ॥
 
</verse>
<verse>
प्रभुत्वं दीनानां खलु परमबन्धुः पशुपते

प्रमुख्योऽहं तेषामपि किमुत बन्धुत्वमनयोः ।

त्वयैव क्षन्तव्या:याः शिव मदपराधाश्च सकलाः
 

प्रयत्नात्कर्तव्यं मदवनमियं बन्धुसरणिः ॥ १४ ॥
 
</verse>
<verse>
उपेक्षा नो चेत्किं न हरसि भवद्ध्यानविमुखां

दुराशा भूयिष्ठां विधिलिपिमशक्तो यदि भवान् ।

शिरस्तद्वैधात्रं ननखलु सुवृत्तं पशुपते
 

कथं वा निर्यत्नं करेनखमुखेनैव लुलितम् ॥ १५ ॥
 
</verse>
</page>