This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
२४२
 
</ignore>
<ignore>
कल्याणवृष्टिस्तवः ।
 
</ignore>
<verse>
लब्ध्वा सकृत्त्रिपुरसुन्दरि तावकीनं
 

कारुण्यकन्दलितकान्तिभरं कटाक्षम् ।

कंदर्पकोटिसुभगास्त्वयि भक्तिभाज:
 
जः
संमोहयन्ति तरुणीर्भुवनत्रयेऽपि ॥ ४ ॥
 
</verse>
<verse>
ह्रींकारमेव तव नाम गृणन्ति वेदा

मातस्त्रिकोणनिलये त्रिपुरे त्रिनेत्रे ।

त्वत्संस्मृतौ यमभटाभिभवं विहाय
 

दीव्यन्ति नन्दनवने सह लोकपालैः ॥ ५ ॥
 
</verse>
<verse>
हन्तुः पुरामधिगलं परिपीयमानः
 

क्रूरः
 
कथं न भविता गरलस्य वेगः ।
 

नाश्वासनाय यदि मातरिदं तवार्
 
धं
देहस्य शश्वदमृताप्लुतशीतलस्य ॥ ६ ॥
 
</verse>
<verse>
सर्वज्ञतां सदसि वाक्पटुतां प्रसूते
 

देवि त्वदङ्घ्रिसरसीरुहयोः प्रणामः ।
 

किं च स्फुरन्मकुटमुज्ज्वलमातपत्रं
 

द्वे चामरे च महतीं वसुधां ददाति ॥ ७ ॥
 
</verse>
</page>