This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
२३४
 
देवीचतुःषष्टचुपचारपूजास्तोत्रम् ।
 
</ignore>
<verse>
तव देवि सरोजचिह्नयोः पदयोर्निर्जितपद्मरागयोः ।

अतिरक्ततरैरलक्तकैः पुनरुक्तां रचयामि रक्तताम् ॥ ६५ ॥
 
</verse>
<verse>
अथ मातरुशीरवासितं निजताम्बूलरसेन रञ्जितम् ।

तपनीयमये हि पट्टके मुखगण्डूषजलं विधीयताम् ॥ ६६ ॥
 
</verse>
<verse>
क्षणमथ जगदम्ब मञ्चकेऽस्मि -
 

न्
मृदुतलतूलिकया विराजमाने ।

अतिरहसि मुदा शिवेन सार्धं
 

सुखशयनं कुरु तत्र मां स्मरन्ती ॥ ६७ ॥
 
</verse>
<verse>
मुक्ता कुन्देन्दुगौरां मणिमयमकुटां रत्नताटङ्कयुक्ता-

मक्षस्रक्पुष्पहस्तामभयवरकरां चन्द्रचूडां त्रिनेत्राम् ।

नानालंकारयुक्तां सुरमकुटमणिद्योतितस्वर्णपीठां
 

सानन्दां सुप्रसन्नां त्रिभुवनजननीं चेतसा चिन्तयामि ॥
 
</verse>
<verse>
एषा भक्त्या तव विरचिता या मया देवि पूजा
 

स्वीकृत्यैनां सपदि सकलान्मेऽपराधान्क्षमस्व ।
 

न्यूनं यत्तत्तव करुणया पूर्णतामेतु सद्य:
 
यः
सानन्दं मे हृदयकमले तेऽस्तु नित्यं निवासः ॥ ६९ ॥
 
</verse>
</page>