<page>
<ignore>१४०
 
सौन्दर्यलहरी ।
 
</ignore>
<verse>सरखत्या:स्वत्याः सूक्तीरमृतलहरी कौशलहरी :
 
रीः
पिबन्त्याः शर्वाणि श्रवणचुलुकाभ्यामविरलम् ।

चमत्कारश्लाघाचलितशिरसः कुण्डलगणो
 

झणत्कारैस्तारैः प्रतिवचनमाचष्ट इव ते ॥ ६० ॥
 
</verse>
<verse>असौ नासावंशस्तुहिनगिरि वंशध्वजपटि
 

त्वदीयो नेदीयः फलतु फलमस्माकमुचितमम् ।
 

वहुत्यन्तर्मुक्ताः शिशिरकर निश्वासगलितं
 

समृद्धध्या यत्तासां बहिरपि च मुक्तामणिधरः ॥ ६१ ॥
 
</verse>
<verse>प्रकृत्या रक्तायास्तव सुदति दन्तच्छदरुचेः
 

प्रवक्ष्ये सादृश्यं जनयतु फलं विद्रुमलता ।
 

न बिम्बं तद्विबिम्बप्रतिफलनरागादरुणितं
 

तुला मध्यारोढुं कथमिव विलज्जेत कलया ॥ ६२ ॥
 
</verse>
<verse>स्मितज्योत्स्नाजालं तव वदनचन्द्रस्य पिबतां
 

चकोराणामासीदतिरसतया चञ्चुजडिमा ।
 

अतस्ते शीतांशोरमृतलहरी माम्लरुचयः
 

पिबन्ति स्वच्छन्ददं निशिनिशि भृशं काञ्जिकधिया ॥
 
</verse>
</page>