This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
१३६
 
सौन्दर्यलहरी ।
 
</ignore>
<verse>
तनोतु क्षेमं नस्तव वदनसौन्दर्यलहरी-
 

परीवाह:हः स्रोतः सरणिरिव सीमन्तसरणिः ।

वहन्ती सिन्दूरं प्रबलकबरी भारतिमिर-
 

द्विषां वृन्देदैर्बन्दीकृतमिव नवीनार्ककिरणम् ॥ ४४ ॥
 
</verse>
<verse>
अरालैः स्वाभाव्यादलिकलभसश्रीभिरलकैः
 

परीतं ते वक्तंत्रं परिहसति पङ्केरुहरुचिम् ।
 

दरस्मेरे यस्मिन्दशन रुचिकिञ्जल्क रुचिरे
 

सुगन्धौ माद्यन्ति स्मरदहनचक्षुर्मधुलिहः ॥ ४५ ॥
 
</verse>
<verse>
ललाटं लावण्यद्युतिविमलमाभाति तव य-
 

द्
द्वितीयं तन्मन्ये मकुटघटितं चन्द्रशकलम् ।

विपर्यासन्यासादुभयमपि संभूय च मिथः

सुधालेपस्यूतिः परिणमति राकाहिमकरः ॥ ४६ ॥
 
</verse>
<verse>भ्रु
वौ भुझेग्ने किंचिद्भुवनभयभङ्गव्यसनिनि
 

त्वदीये नेत्राभ्यां मधुकररुचिभ्यां धृतगुणम् ।

धनुर्मन्ये सव्येतरकरगृहीतं रतिपतेः
 

प्रकोष्ठे मुष्टौ च स्थगयति निगूढान्तरमुमे ॥ ४७ ॥
 
</verse>
</page>