This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
१३४
 
सौन्दर्यलहरी ।
 
</ignore>
<verse>
तवाज्ञाचक्रस्थं तपनशशिकोटिद्युतिधरं
 

परं शंभुं वन्दे परिमिलितपार्श्वं परचिता ।

यमाराध्यन्भक्त्या रविशशिशुचीनामविषये

निरालोकेऽलोके निवसति हि भालोकभुवने ॥ ३६ ॥
 
</verse>
<verse>
विशुद्धौ ते शुद्धस्फटिकविशदं व्योमजनकं
 

शिवं सेवे देवीमपि शिवसमानव्यवसिताम् ।

ययोः कान्त्या यान्त्याः शशिकिरणसारूप्यसरणे-

र्
विधूतान्तर्ध्वान्ता विलसति चकोरीव जगती ॥ ३७ ॥
 
</verse>
<verse>
समुन्मीलत्संवित्कमलमकरन्दैकरसिकं
 

भजे हंस द्वन्द्वं किमपि महतां मानसचरम् ।

यदालापादष्टादशगुणितविद्यापरिणति-
 

र्य
दादत्ते दोषाद्गुणमखिलमद्भ्यः पय इव ॥ ३८ ॥
 
</verse>
<verse>
तव स्वाधिष्ठाने हुतवहमधिष्ठाय निरतं
 

तमीडे संवर्तं जननि महतीं तां च समयाम् ।
 

यदालोके लोकान्दहति महति क्रोधकलिते
 

दयार्द्रा या दृष्टिः शिशिरमुपचारं रचयति ॥ ३९ ॥
 
</verse>
</page>