This page has not been fully proofread.

१४०
 
जीवन्मुक्तानन्दलहरी ।
 
कदाचिन्मौनस्थः क्वचिदपि च वाग्वादनिरतः
कदाचित्सानन्दं हसितरभसस्त्यक्तवचनः ।
कदाचिल्लोकानां व्यवहृतिसमालोकनपरो
 
मुनि व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १२ ॥
 
कदाचिच्छक्तीनां विकचमुखपद्मेषु कमलं
 
क्षिपस्तासां क्वापि स्वयमपि च गृह्णन्स्वमुखतः ।
तदद्वैतं रूपं निजपरविहीनं प्रकटय-
 
न्मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १३ ॥
 
क्वचिच्छेवैः साथै क्वचिदपि च शाक्तैः सह वस-
कदा विष्णोर्भक्तैः क्वचिदपि च सौरैः सह वसन् ।
कदा गाणापत्यैर्गतसकलभेदोऽद्वयतया
 
मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १४ ॥
 
निराकारं क्वापि क्वचिदपि च साकारममलं
 
निजं शैवं रूपं विविधगुणभेदेन बहुधा ।
 
कदाश्वयै पश्यन्किमिदमिति हृष्यन्नपि कदा
 
मुनिर्न व्यामोहं भजति गुरुदीक्षाक्षततमाः ॥ १५ ॥