<page>
<ignore>शतश्लोकी ।
 
७३
 
</ignore>
<verse>तिष्ठन्गेहे गृहेशोऽप्यतिथिरिव निजं धाम गन्तुं चिकीर्षु-

र्देहस्थं दुःखसौख्यं न भजति सहसा निर्ममत्वाभिमानः ।

आयात्रायास्यतीदं जलदपटलवद्यातृ यास्यत्यवश्यं
 

देहाद्यं सर्वमेवं प्रविदितविशयो यश्च तिष्ठत्ययत्नः ॥ १६ ॥
 
</verse>
<verse>शक्त्या निर्मोकतः स्वाद्वहिरहिरिव यः प्रव्रजन्स्वीयगेहा-

च्छायां मार्गद्रुमोत्थां पथिक इव मनाक्संश्रयेद्देहसंस्थाम् ।

क्षुत्पर्याप्तं तरुभ्यः पतितफलमयं प्रार्थये द्भैक्षमन्नं

स्वात्मारामं प्रवेष्टुं स खलु सुखमयं प्रव्रजेद्देहोहतोऽपि ॥
 
</verse>
<verse>कामो बुद्धावुदेति प्रथममिह मनस्युद्दिशत्यर्थजातं

तद्गृह्णातीन्द्रियास्यैस्तदनधिगमतः क्रोध आविर्भवेच्च ।

प्राप्तावर्थस्य संरक्षणमतिरुदितो लोभ एतत्त्रयं स्या-

त्सर्वेषां पातहेतुस्तदिह मतिमता त्याज्यमध्यात्मयोगान् ॥
 
</verse>
<verse>दानं ब्रह्मार्पणं यत्क्रियत इह नृभिः स्यात्क्षमाक्रोधसंज्ञा

श्रद्धास्तिक्यं च सत्यं सदिति परमतः सेतुसंज्ञं चतुष्कम् ।

तत्स्याद्बन्धाय जन्तोरिति चतुर इमान्दानपूर्वैश्चतुर्भि-
 

स्तीर्त्वा श्रेयोऽमृतं च श्रयत इह नरः स्वर्गतिं ज्योतिराप्तिम् ॥
 
</verse>
</page>