Proofing

This page has not been fully proofread.

२३८
 
उपदेशसहस्री
 
सकामः सक्रियोऽसिद्ध इति मेऽनुभवः कथम् ।
अतो मे विपरीतस्य तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ २१२ ॥
 
इहैव घटते प्रश्नो न मुक्तत्वानुभूतये ।
 
प्रमाणेन विरोधी यः सोऽत्रार्थः प्रश्नमर्हति ॥ २१३ ॥
 
अहं निर्मुक्त इत्येव सदसीत्यन्यमानजः ।
प्रत्यक्षाभासजन्यत्वाद्दुःखित्वं प्रश्नमर्हति ॥ २१४ ॥
 
पृष्टमाकादक्षितं वाच्यं दुःखाभावमभीप्सितम् ।
कथं हीदं निवर्तेत दुःखं सर्वात्मना मम ॥ २१५ ॥
 
इति प्रश्नानुरूपं यद्वाच्यं दुःख निवर्तकम् ।
श्रुतेः स्वात्मनि नाशङ्का प्रामाण्ये सति विद्यते ॥
 
तस्मादात्मविमुक्तत्वं प्रत्याययति तद्वचः ।
वक्तव्यं तत्तथार्थं स्याद्विरोधेऽसति केनचित् ॥
 
इतोऽन्योऽनुभवः कश्चिदात्मनो नोपपद्यते ।
अविज्ञातं विजानतां विज्ञातारमिति श्रुतेः ॥ २९८ ॥
 
त्वंपदार्थविवेकाय संन्यासः सर्वकर्मणाम् ।
 
साधनत्वं व्रजत्येव शान्तो दान्तानुशासनात् ॥ २१९ ॥
 
CC-0. Mumukshu Bhawan Varanasi Collection. Digitized by eGangot