<page>
<ignore>२७२
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>मोक्ष्यसे । सोऽयं संन्यासयोगो नाम, संन्यासच असौ म-

त्समर्पणतया कर्मत्वात् योगश्च असौ इति, तेन संन्यासयो-

गेन युक्त: आत्मा अन्तःकरणं यस्य तव सः त्वं संन्यासयो-

गयुक्तात्मा सन् विमुक्तः कर्मबन्धनैः जीवन्नेव पतिते चास्मि -

न् शरीरे माम् उपैष्यसि आगमिष्यसि ॥
 
</p>
<p>रागद्वेषवान् तर्हि भगवान्, यतो भक्तान् अनुगृह्णाति, न

इतरान् इति । तत् न-
 
--</p>
<verse>समोऽहं सर्वभूतेषु
 

न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
 

ये भजन्ति तु मां भक्त्या
 

मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ २९ ॥
 
</verse>
<p>समः तुल्यः अहं सर्वभूतेतषु । न मे द्वेष्यः अस्ति न प्रियः ।

अग्निवत् अहम् — दूरस्थानां यथा अग्निः शीतं न अपनयति,

समीपम् उपसर्पतां अपनयति ; तथा अहं भक्तान् अनुगृह्णामि,

न इतरान् । ये भजन्ति तु माम् ईश्वरं भक्त्या मयि ते-
--
स्वभावत एव, न मम रागनिमित्तम् — वर्तन्ते । तेषु च अपि

अहं स्वभावत एव वर्ते, न इतरेषु । न एतावता तेषु द्वेषो
 

मम ॥
 
</p>
</page>