Proofing

This page has not been fully proofread.

अष्टमोऽध्यायः ।
 
२३७
 
यान्तरे गन्तुं शीलम् अस्येति नान्यगामि तेन नान्यगा-
मिना, परमं निरतिशयं पुरुषं दिव्यं दिवि सूर्यमण्डले
भवं याति गच्छति हे पार्थ अनुचिन्तयन् शास्त्राचार्योप-
देशम् अनुध्यायन् इत्येतत् ॥
 
i
 
किंविशिष्टं च पुरुषं याति इति उच्यते-
 
कविं पुराणमनुशासितार-
मणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः ।
सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूप-
 
मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ९ ॥
 
कविं क्रान्तदर्शिनं सर्वज्ञं पुराणं चिरन्तनम् अनुशासि-
तारं सर्वस्य जगतः प्रशासितारम् अणोः सूक्ष्मादपि अणीयांसं
सूक्ष्मतरम् अनुस्मरेत् अनुचिन्तयेत् य: कश्चित्, सर्वस्य कर्म-
फलजातस्य धातारं विधातारं विचित्रतया प्राणिभ्यो विभ-
क्तारम्, अचिन्त्यरूपं न अस्य रूपं नियतं विद्यमानमपि केन-
चित् चिन्तयितुं शक्यते इति अचिन्त्यरूपः तम्, आदित्य-
वर्णम् आदित्यस्येव नित्यचैतन्यप्रकाशो वर्णो यस्य तम्
आदित्यवर्णम्, तमसः परस्तात् अज्ञानलक्षणात् मोहान्ध-
कारात् परं तम् अनुचिन्तयन् याति इति पूर्वेण संबन्धः ॥