<page>
<ignore>षष्ठोऽध्यायः ।
 
२०७
 
</ignore>
<p>स योगभ्रष्टस्य नास्ति । न हि यस्मात् कल्याणकृत् शुभकृत्

कश्चित् दुर्गतिं कुत्सितां गतिं हे तात, तनोति आत्मानं पुत्र-
 
1
 

रूपेणेति पिता तात उच्यते । पितैव पुत्र इति पुत्रोऽपि तात

उच्यते । शिष्योऽपि पुत्र उच्यते । यतो न गच्छति ॥
 
</p>
<p>किं तु अस्य भवति ? -
 
--</p>
<verse>प्राप्य पुण्यकृतां लोकानुषित्वा शाश्वतीः समाः ।

शुचीनां श्रीमतां गेहे योगभ्रष्टोऽभिजायते ॥
 
<fix> ४१ ॥</fix></verse>
<p>योगमार्गे प्रवृत्तः संन्यासी सामर्थ्यात् प्राप्य गत्वा पुण्य-

कृताम् अश्वमेधादियाजिनां लोकान्, तत्र च उषित्वा वासम-

नुभूय शाश्वतीः नित्याः समाः संवत्सरान् तद्भोगक्षये

शुचीनां यथोक्तकारिणां श्रीमतां विभूतिमतां गेहे गृहे योग-

भ्रष्टः अभिजायते ॥
 
"
 
</p>
<verse>अथवा योगिनामेव कुले भवति धीमताम् ।

एतद्धि दुर्लभतरं लोके जन्म यदीदृशम् ॥ ४२ ॥
 
</verse>
<p merge-next="true">अथवा श्रीमतां कुलात् अन्यस्मिन् योगिनामेव. दरि-

द्राणां कुले भवति जायते धीमतां बुद्धिमताम् । एतत् हि

जन्म, यत् दरिद्राणां योगिनां कुले, दुर्लभतरं दुःखलभ्य-
 
</p>
</page>