Proofing

This page has not been fully proofread.

षष्ठोऽध्यायः ।
 
१९७
 
अविषयजनितमित्यर्थः, वेत्ति तत् ईदृशं सुखमनुभवति यत्र
यस्मिन् काले, न च एवं अयं विद्वान् आत्मस्वरूपे स्थितः
तस्मात् नैव चलति तत्त्वतः तत्त्वस्वरूपात् न प्रच्यवते
इत्यर्थः ॥
 
किंच-
 
यं लब्ध्वा चापरं लाभं मन्यते नाधिकं ततः ।
यस्मिन्स्थितो न दुःखेन गुरुणापि विचाल्यते ॥
 
यं लब्ध्वा यम् आत्मलाभं लब्ध्वा प्राप्य च अपरम्
अन्यत् लाभं लाभान्तरं ततः अधिकम् अस्तीति न मन्यते न.
चिन्तयति । किंच, यस्मिन् आत्मतत्त्वे स्थितः दुःखेन शस्त्र-
निपातादिलक्षणेन गुरुणा महता अपि न विचाल्यते ॥
 
'यत्रोपरमते' इत्याद्यारभ्य यावद्भिः विशेषणैः विशिष्ट
आत्मावस्थाविशेषः योग उक्तः--
 
तं विद्याद्दुःखसंयोगवियोगं योगसंज्ञितम् ।
स निश्चयेन योक्तव्यो योगोऽनिर्विण्णचेतसा ॥
 
तं विद्यात् विजानीयात् दुःखसंयोगवियोगं दुःखैः
संयोगः दुःखसंयोगः; तेन वियोग: 'दुःखसंयोगवियोग:, तं