<page>
<ignore>षष्ठोऽध्यायः ।
 
१८९
 
</ignore>
<p>ज्ञानविज्ञानतृप्तात्मा ज्ञानं शास्त्रोक्त पदार्थानां परिज्ञानम्,

विज्ञानं तु शास्त्रतो ज्ञातानां तथैव स्वानुभवकरणम्, ताभ्यां

ज्ञानविज्ञानाभ्यां तृप्तः संजातालंप्रत्ययः आत्मा अन्तःकरणं

यस्य सः ज्ञानविज्ञानतृप्तात्मा, कूटस्थ:थः अप्रकम्प्यः, भवति

इत्यर्थः ; विजितेन्द्रियश्च । य ईदृशः, युक्तः समाहितः इति

स उच्यते कथ्यते । स योगी समलोष्टाश्मकाञ्चनः लोष्टा-

श्मका वञ्चनानि समानि यस्य सः समलोष्टाश्मकाञ्चनः ॥
 
</p>
<p>किंच
 
---</p>
<verse>सुहृन्मित्रार्युदासीनमध्यस्थद्वेष्यबन्धुषु ।
 

साधुष्वपि च पापेषु समबुद्धिर्विशिष्यते ॥ ९ ॥
 
</verse>
<p>'सुहृत्' इत्यादिश्लोकार्धम् एकं पदम् । सुहृत् इति प्रत्यु -
-
पकारमनपेक्ष्य उपकर्ता, मित्रं स्नेहवान्, अरिः शत्रुः, उदा-

सीनः न कस्यचित् पक्षं भजते, मध्यस्थः यो विरुद्धयोः

उभयोः हितैषी, द्वेष्यः आत्मनः अप्रियः, बन्धुः संबन्धी

इत्येतेषु साधुषु शास्त्रानुवर्तिषु अपि च पापेषु प्रतिषिद्धका-

रिषु सर्वेषु एतेषु समबुद्धिः ' कः किंकर्मा' इत्यव्यापृतबुद्धि-

रित्यर्थः । विशिष्यते, 'विमुच्यते ' इति वा पाठान्तरम् । यो-

गारूढानां सर्वेषाम् अयम् उत्तम इत्यर्थः ॥
 
</p>
</page>