<page>
<ignore>पञ्चमोऽध्यायः ।
 
१६७
 
</ignore>
<p>पूजादिलक्षणं यागदानहोमादिकं च सुकृतं प्रयुज्यते इत्याह-

अज्ञानेन आवृतं ज्ञानं विवेकविज्ञानम्, तेन मुह्यन्ति
'
&apos;करोमि कारयामि भोक्ष्ये भोजयामि'&apos; इत्येवं मोहं गच्छन्ति

अविवेकिनः संसारिणो जन्तवः ॥
 
</p>
<verse>ज्ञानेन तु तदज्ञानं येषां नाशितमात्मनः ।

तेषामादित्यवज्ज्ञानं प्रकाशयति तत्परम् ॥ १६॥
 
</verse>
<p>ज्ञानेन तु येन अज्ञानेन आवृता: मुह्यन्ति जन्तवः तत्

अज्ञानं येषां जन्तूनां विवेकज्ञानेन आत्मविषयेण नाशितम्

आत्मनः भवति, तेषां जन्तूनाम् आदित्यवत् यथा आदित्यः

समस्तं रूपजातम् अवभासयति तद्वत् ज्ञानं ज्ञेयं वस्तु सर्वे

प्रकाशयति तत् परं परमार्थतत्त्वम् ॥
 
</p>
<p>यत् परं ज्ञानं प्रकाशितम्-
</p>
<verse>तडुद्धयस्तदात्मानस्तन्निष्ठास्तत्परायणाः ।

गच्छन्त्यपुनरावृत्तिं ज्ञाननिर्धूतकल्मषाः ॥ १७ ॥
 
</verse>
<p merge-next="true">तस्मिन् ब्रह्मणि गता बुद्धिः येषां ते तद्बुद्धयः, तदा-

त्मानः तदेव परं ब्रह्म आत्मा येषां ते तदात्मानः, तन्निष्ठाः

निष्ठा अभिनिवेश: तात्पर्य सर्वाणि कर्माणि संन्यस्य तस्मिन्

ब्रह्मण्येव अवस्थानं येषां ते तन्निष्ठाः, तत्परायणाश्च तदेव
 
</p>
</page>