Proofing

This page has not been fully proofread.

पञ्चमोऽध्यायः ।
 
-
 
१५३
 
तयोस्तु कर्मयोगो विशिष्यते' इति प्रतिवचनम् । एतत्
निरूप्यम् — किम् अनेन आत्मवित्कर्तृकयोः संन्यासक-
र्मयोगयोः निःश्रेयसकरत्वं प्रयोजनम् उक्त्वा तयोरेव कुत-
श्चित् विशेषात् कर्मसंन्यासात् कर्मयोगस्य विशिष्टत्वम्
उच्यते ? आहोस्वित् अनात्मवित्कर्तृकयोः संन्यासकर्मयो-
गयोः तदुभयम्
उच्यते ? इति । किंचात:- यदि आत्म-
वित्कर्तृकयोः कर्मसंन्यासकर्मयोगयोः निःश्रेयसकरत्वम्,
तयोस्तु कर्मसंन्यासात् कर्मयोगस्य विशिष्टत्वम् उच्यते ;
यदि वा अनात्मवित्कर्तृकयोः संन्यासकर्मयोगयोः तदुभयम्
उच्यते इति । अत्र उच्यते—- आत्मवित्कर्तृकयोः संन्यास-
कर्मयोगयोः असंभवात् तयोः निःश्रेयसकरत्ववचनं तदी-
याच्च कर्मसंन्यासात् कर्मयोगस्य विशिष्टत्वाभिधानम् इत्ये-
तत् उभयम् अनुपपन्नम् । यदि अनात्मविदः कर्मसंन्यासः
तत्प्रतिकूलश्च कर्मानुष्ठानलक्षणः कर्मयोगः संभवेताम्,
तदा तयोः निःश्रेयसकरत्वोक्तिः कर्मयोगस्य च कर्मसंन्या-
सात् विशिष्टत्वाभिधानम् इत्येतत् उभयम् उपपद्येत । आत्म-
विदस्तु संन्यासकर्मयोगयोः असंभवात् तयोः निःश्रेयस-
करत्वाभिधानं कर्मसंन्यासाच्च कर्मयोगः विशिष्यते इति
च अनुपपन्नम् ॥