<page>
<ignore>१५२
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>प्रशस्यतरबुभुत्सया अर्जुन उवाच – 'संन्यासं कर्मणां कृष्ण '
 

इत्यादिना ॥
 
</p>
<p>ननु च आत्मविदः ज्ञानयोगेन निष्ठां प्रतिपिपादयिषन्

पूर्वोदाहृतैः वचनैः भगवान् सर्वकर्मसंन्यासम् अवोचत्,

न तु अनात्मज्ञस्त्र । अतश्च कर्मानुष्ठानकर्मसंन्यासयोः

भिन्नपुरुषविषयत्वात् अन्यतरस्य प्रशस्यतरत्वबुभुत्सया अयं

प्रश्न: अनुपपन्नः । सत्यमेव त्वदभिप्रायेण प्रश्नो न उपपद्यते ;

प्रष्टुः स्वाभिप्रायेण पुनः प्रश्नः युज्यत एवेति वदामः ।

कथम् ? पूर्वोदाहृतैः वचनैः भगवता कर्मसंन्यासस्य कर्त-

व्यतया विवक्षितत्वात्, प्राधान्यमन्तरेण च कर्तारं तस्य

कर्तव्यत्वासंभवात् अनात्मविदपि कर्ता पक्षे प्राप्तः अनूद्यत

एव; न पुनः आत्मवित्कर्तृकत्वमेव संन्यासस्य विवक्षितम्,

इत्येवं मन्वानस्य अर्जुनस्य कर्मानुष्ठानकर्मसंन्यासयोः अवि-

द्वत्पुरुषकर्तृकत्वमपि अस्तीति पूर्वोक्तेन प्रकारेण तयोः पर-

स्परविरोधात् अन्यतरस्य कर्तव्यत्वें प्राप्ते प्रशस्यतरं च

कर्तव्यम् न इतरत् इति प्रशस्यतरविविदिषया प्रश्नः न

अनुपपन्नः ॥
 
</p>
<p>प्रतिवचनवाक्यार्थनिरूपणेनापि प्रष्टुः अभिप्राय: एवमे-

वेति गम्यते । कथम् ? 'संन्यासकर्मयोगौ निःश्रेयसकरौ
 
</p>
</page>