<page>
<ignore>९४ श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये</ignore>
<p text="C">ब्रह्मादिस्थावरान्तेषु भूतेषु कश्चित् अर्थव्यपाश्रयः प्रयोजन-
निमित्तक्रियासाध्यः व्यपाश्रयः व्यपाश्रयणम् आलम्बनं कं-
चित् भूतविशेषमाश्रित्य न साध्यः कश्चिदर्थः अस्ति, येन
तदर्था क्रिया अनुष्ठेया स्यात् । न त्वम् एतस्मिन् सर्वतः-
संप्लुतोदकस्थानीये सम्यग्दर्शने वर्तसे ॥</p>
<p text="C">यतः एवम् —</p>
<verse text="M">तस्मादसक्तः सततं कार्यं कर्म समाचर ।
असक्तो ह्याचरन्कर्म परमाप्नोति पूरुषः ॥ १९ ॥</verse>
<p text="C">तस्मात् असक्तः सङ्गवर्जितः सततं सर्वदा कार्यं कर्तव्यं
नित्यं कर्म समाचर निर्वर्तय । असक्तो हि यस्मात् समा-
चरन् ईश्वरार्थं कर्म कुर्वन् परं मोक्षम् आप्नोति पूरुषः
सत्त्वशुद्धिद्वारेण इत्यर्थः ॥</p>
<p text="C">यस्माच्च —</p>
<verse text="M">कर्मणैव हि संसिद्धिमास्थिता जनकादयः ।
लोकसंग्रहमेवापि संपश्यन्कर्तुमर्हसि ॥ २० ॥</verse>
<p text="C" merge-next="true">कर्मणैव हि यस्मात् पूर्वे क्षत्रियाः विद्वांसः संसिद्धिं
मोक्षं गन्तुम् आस्थिताः प्रवृत्ताः । के ? जनका-</p>
</page>