<page>
<heading>तृतीयोऽध्यायः ॥
 
</heading>
<p merge-next="true">शास्त्रस्य प्रवृत्तिनिवृत्तिविषयभूते द्वे बुद्धी
 

भगवता निर्दिष्टे, सांख्ये बुद्धि:धिः योगे
 
बुद्धि:
बुद्धिः इति च । तत्र ' <quote>&apos;प्रजहाति यदा

कामान्'&apos;</quote> इत्यारभ्य आ अध्यायपरि-

समाप्तेः सांख्यबुद्ध्याश्रितानां संन्यासं

कर्तव्यमुक्त्वा तेषां तन्निष्ठतयैव च

कृतार्थता उक्ता — '<quote>&apos;एषा ब्राह्मी स्थिति:'तिः&apos;</quote> इति । अर्जुनाय

च '<quote>&apos;कर्मण्येवाधिकारस्ते... मा ते सङ्गोऽस्त्वकर्मणि'&apos;</quote> इति
 
...मा
 

कर्मैव कर्तव्यमुक्तवान् योगबुद्धिमाश्रित्य न तत एव श्रेय:यः-

प्राप्तिम्' उक्तवान् । तदेतदालक्ष्य पर्याकुलीकृतबुद्धिः अर्जुन:
नः
उवाच । कथं भक्तायंय श्रेयोर्थिने यत् साक्षात् श्रेयः प्राप्तिसाधनं

सांख्यबुद्धिनिष्ठां श्रावयित्वा मां कर्मणि दृष्टाने कानर्थयुक्ते

पारंपर्येणापि अनैकान्तिकश्रेयः प्राप्तिफले नियुञ्ज्यात् इति

युक्त:तः पर्याकुलीभावः अर्जुनस्य, तदनुरूपश्च प्रश्नः '&apos;ज्यायसी
 
</p>
</page>