<page>
<ignore>७०
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>हेतुत्वादर्शनात् प्रमाणस्य । तस्मात् न आत्मविदः कर्मण्य-
 

धिकार इति सिद्धम् ॥
 
</p>
<p>विदुषः त्यक्तैषणस्य स्थितप्रज्ञस्य यतेरेव मोक्षप्राप्तिः, नं
न
तु असंन्यासिनः कामकामिनः इत्येतमर्थं दृष्टान्तेन प्रतिपाद-

यिष्यन् आह-
--</p>
<verse>आपूर्यमाणमचलप्रतिष्ठं
 

समुद्रमापः प्रविशन्ति यद्वत् ।

तद्वत्कामा यं प्रविशन्ति सर्वे
 

स शान्तिमाप्नोति न कामकामी ॥ ७० ॥
 
</verse>
<p>आपूर्यमाणम् अद्भिः अचलप्रतिष्ठम् अचलतया प्रतिष्ठा

अवस्थितिः यस्य तम् अचलप्रतिष्ठं समुद्रम् आपः सर्वतो गताः

प्रविशन्ति स्वात्मस्थमविक्रियमेव सन्तं यद्वत्, तद्वत् कामाः

विषयसंनिधावपि सर्वतः इच्छाविशेषाः यं पुरुषम् — समुद्र-

मिव आपः — अविकुर्वन्तः प्रविशन्ति सर्वे आत्मन्येव प्रली-

यन्ते न स्वात्मवशं कुर्वन्ति, सः शान्ति मोक्षम् आप्नोति,

न इतर:रः कामकामी, काम्यन्त इति कामाः विषयाः तान्

कामयितुं शीलं यस्य सः कामकामी, नैव प्राप्नोति इत्यर्थः ॥
 
</p>
<p>यस्मादेवं तस्मात् —
 
</p>
</page>