Proofing

This page has been fully proofread once and needs a second look.

<page>
<ignore>
द्वितीयोऽध्यायः ।
 
५९
 
</ignore>
<p>
इत्येतत् । बुद्धिः अन्तःकरणम् । तदा तस्मिन्काले योगम्

अवाप्स्यसि विवेकप्रज्ञां समाधिं प्राप्स्यसि ॥
 
</p>
<p>
प्रश्नबीजं प्रतिलभ्य अर्जुन उवाच लब्धसमाधिप्रज्ञस्य
 

लक्षणबुभुत्सया-
 
--</p>
<verse>
अर्जुन उवाच -
 
--
स्थितप्रज्ञस्य का भाषा समाधिस्थस्य केशव ।

स्थितधीः किं प्रभाषेत किमासीत व्रजेत किम् ॥
 
<fix> ५४ ॥</fix></verse>
<p>
स्थिता प्रतिष्ठिता ' &apos;अहमस्मि परं ब्रह्म'&apos; इति प्रज्ञा यस्य

सः स्थितप्रज्ञः तस्य स्थितप्रज्ञस्य का भाषा किं भाषणं वचनं

कथमसौ परैर्भाष्यते समाधिस्थस्य समाधौ स्थितस्य हे के-

शव । स्थितधीः स्थितप्रज्ञः स्वयं वा किं प्रभाषेत । किम्

आसीत व्रजेत किम् आसनं व्रजनं वा तस्य कथमित्यर्थः ।

स्थितप्रज्ञस्य लक्षणमनेन श्लोकेन पृच्छते ॥
 
</p>
<p merge-next="true">
यो ह्यादित एव संन्यस्य कर्माणि ज्ञानयोगनिष्ठायां प्रवृत्तेः,

यश्च कर्मयोगेन तयोः '&apos;प्रजहाति'&apos; इत्यारभ्य आ अध्याय-

परिसमाप्तेः स्थितप्रज्ञलक्षणं साधनं चोपदिश्यते । सर्वत्रैव

हि अध्यात्मशास्त्रे कृतार्थलक्षणानि यानि तान्येव साधनानि

उपदिश्यन्ते, यत्नसाध्यत्वात् । यानि यत्नसाध्यानि साध-
 
</p>
</page>