<page>
<ignore>५८
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<verse>यदा ते मोहकलिलं बुद्धिर्व्यतितरिष्यति ।

तदा गन्तासि निर्वेदं श्रोतव्यस्य श्रुतस्य च ॥
 
<fix> ५२ ॥</fix></verse>
<p>यदा यस्मिन्काले ते तव मोहकलिलं मोहात्मकमविवेक-

रूपं कालुष्यं येन आत्मानात्मविवेकबोधं कलुषीकृत्य विषयं

प्रत्यन्तःकरणं प्रवर्तते, तत् तव बुद्धिः व्यतितरिष्यति व्यति-

क्रमिष्यति, अतिशुद्धभावमापत्स्यते इत्यर्थः । तदा तस्मिन्

काले गन्तासि प्राप्स्यसि निर्वेदं वैराग्यं श्रोतव्यस्य श्रुतस्य

च, तदा श्रोतव्यं श्रुतं च ते निष्फलं प्रतिभातीत्यभिप्राय:यः ॥
 
</p>
<p>मोहक लिलात्ययद्वारेण लब्धात्मविवेकजप्रज्ञः कदा कर्म-

योगजं फलं परमार्थयोगमवाप्स्यामीति चेत्, तत् शृणु -
--</p>
<verse>श्रुतिविप्रतिपन्ना ते यदा स्थास्यति निश्चला ।

समाधावचला बुद्धिस्तदा योगमवाप्स्यसि ॥
 
<fix> ५३ ॥</fix></verse>
<p merge-next="true">श्रुतिविप्रतिपन्ना अनेकसाध्यसाधनसंबन्धप्रकाशनश्रुतिभिः

श्रवणैः प्रवृत्तिनिवृत्तिलक्षणैः विप्रतिपन्ना नानाप्रतिपन्ना वि-

क्षिप्ता सती ते तव बुद्धिः यदा यस्मिन् काले स्थास्यति

स्थिरीभूता भविष्यति निश्चला विक्षेपचलनवर्जिता सती

समाधौ समाधीयते चित्तमस्मिन्निति समाधिः आत्मा,

तस्मिन् आत्मनि इत्येतत् । अचला तत्रापि विकल्पवर्जिता
 
</p>
</page>