2026-05-06 06:50:48 by ambuda-bot
This page has not been fully proofread.
पञ्चमोपनिषत् ।
चतुर्थोऽध्यायः ॥
१४७
य एतं मन्त्रराजं नारसिंहमानुष्टुभं
नित्यमधीते स भूर्लोकं जयति स भुव-
र्लोकं जयति स स्वर्लोकं जयति स मह
र्लोकं जयति स जनोलोकं जयति स
तपोलोकं जयति स सत्यलोकं जयति स
सर्वलोकं जयति स सर्वलोकं जयति ॥
इति चतुर्थोऽध्यायः ॥
य एतं मन्त्रराजं नारसिंहमानुष्टुभं नित्यमधीते स
भूर्भुव: स्वर्महर्जनस्तपः सत्यमन्यच्च सर्वे पाताललोकं जय-
तीति फलनिर्देशः । द्विरभ्या सोऽध्याय समाप्रिं द्योतयति ॥
→
इति चतुर्थाध्यायभाष्यम् ॥
पञ्चमोऽध्यायः ॥
य एतं मन्वराजं नारसिंहमानुष्टुभं
नित्यमधीते स मनुष्यानाकर्षयति स दे-
चतुर्थोऽध्यायः ॥
१४७
य एतं मन्त्रराजं नारसिंहमानुष्टुभं
नित्यमधीते स भूर्लोकं जयति स भुव-
र्लोकं जयति स स्वर्लोकं जयति स मह
र्लोकं जयति स जनोलोकं जयति स
तपोलोकं जयति स सत्यलोकं जयति स
सर्वलोकं जयति स सर्वलोकं जयति ॥
इति चतुर्थोऽध्यायः ॥
य एतं मन्त्रराजं नारसिंहमानुष्टुभं नित्यमधीते स
भूर्भुव: स्वर्महर्जनस्तपः सत्यमन्यच्च सर्वे पाताललोकं जय-
तीति फलनिर्देशः । द्विरभ्या सोऽध्याय समाप्रिं द्योतयति ॥
→
इति चतुर्थाध्यायभाष्यम् ॥
पञ्चमोऽध्यायः ॥
य एतं मन्वराजं नारसिंहमानुष्टुभं
नित्यमधीते स मनुष्यानाकर्षयति स दे-