<page>
<ignore>द्वितीयोऽध्यायः ।
 
३९
 
</ignore>
<p>स्येदिति चेत्, न ; '&apos;नैव कुर्वन्न कारयन्'&apos; इति विशेष-

णात् । सर्वकर्मसंन्यासः अयं भगवता उक्तः मरिष्यतः न

जीवतः इति चेत् , न; न&apos; 'नवद्वारे पुरे देही आस्ते '&apos; इति विशे-
<fix>ष</fix>-
णानुपपत्तेः । न हि सर्वकर्मसंन्यासेन मृतस्य तद्देहे आसनं

संभवति । अकुर्वतः अकारयतश्च देहे संन्यस्य इति संबन्ध:
धः
न देहे आस्ते इति चेत् , न; सर्वत्र आत्मनः अविक्रियत्वा-

वधारणात्, आसनक्रियायाश्च अधिकरणापेक्षत्वात्, तद-

नपेक्षत्वाच्च संन्यासस्य । संपूर्वस्तु न्यासशब्दः अत्र त्यागार्थ:,
थः,
न निक्षेपार्थः । तस्मात् गीताशास्त्रे आत्मज्ञानवतः संन्यासे
एं
एव अधिकारः, न कर्मणि इति तत्र तत्र उपरिष्टात् आत्म-

ज्ञानप्रकरणे दर्शयिष्यामः ॥
 
</p>
<p>प्रकृतं तु वक्ष्यामः । तत्र आत्मनः अविनाशित्वं प्रति-

ज्ञातम् । तत्किमिवेति, उच्यते-
 
</p>
<verse>वासांसि जीर्णानि यथा विहाय
 

नवानि गृह्णाति नरोऽपराणि ।
 

तथा शरीराणि विहाय जीर्णा-
 

न्यन्यानि संयाति नवानि देही ॥ २२ ॥
 
• </verse>
<p>वासांसि वस्त्राणि जीर्णानि दुर्बलतां गतानि यथा लोके
 
</p>
</page>