<page>
<ignore>३०
 
</ignore>
<ignore>श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>यथा देवदत्तो धनहान्या व्येति, न तु एवं ब्रह्म व्येति ।
अत:
अतः अव्ययस्य अस्य ब्रह्मणः विनाशं न कश्चित् कर्तु-

मर्हति, न कश्चित् अ<error>अ</error><fix>आ</fix>त्मानं विनाशयितुं शक्नोति ईश्वरोऽपि ।

आत्मा हि ब्रह्म, स्वात्मनि च क्रियाविरोधात् ॥
 
</p>
<p>किं पुनस्तदसत्, यत्स्वात्मसत्तां व्यभिचरतीति, उच्यते-
--</p>
<p>अन्तवन्त इमे देहा नित्यस्योक्ताः शरीरिणः ।

अनाशिनोऽप्रमेयस्य तस्माद्युध्यस्व भारत ।
 
॥<fix> १७ ॥</fix></p>
<p merge-next="true">अन्तः विनाशः विद्यते येषां ते अन्तवन्तः । यथा मृगतृ-

ष्णिकादौ सद्बुद्धिः अनुवृत्ता प्रमाणनिरूपणान्ते विच्छिद्यते,

स तस्य अन्तः; तथा इमे देहाः स्वप्नमायादेहादिवच्च अ-

न्तवन्तः नित्यस्य शरीरिणः शरीरवतः अनाशिनः अप्रमेयस्य

आत्मन:नः अन्तवन्त इति उक्ता:ताः विवेकिभिरित्यर्थः । '&apos; नित्य-
स्य ''
स्य &apos;अनाशिन: 'नः&apos; इति न पुनरुक्तम् ; नित्यत्वस्य द्विविध-

त्वात् लोके, नाशस्य च । यथा देहो भस्मीभूतः अदर्शनं गतो

नष्ट उच्यते । विद्यमानोऽपि यथा अन्यथा परिणतो व्या-

ध्यादियुक्तो जातो नष्ट उच्यते । तत्र ' &apos;नित्यस्य ' ' &apos; &apos;अनाशिन: '
नः&apos;
इति द्विविधेनापि नाशेन असंबन्धः अस्येत्यर्थः । अन्यथा

पृथिव्यादिवदपि नित्यत्वं स्यात् आत्मनः ; तत् मा भूदिति
 
</p>
</page>