<page>
<ignore>२८
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>चरति । तथा च दर्शितम् । न तु सद्बुद्धिः । तस्मात् घटा-

दिबुद्धिविषयः असन्, व्यभिचारात्; न तु सद्गुबुद्धिविषयः,

अव्यभिचारात् ॥
 
</p>
<p>घटे विनष्टे घटबुद्धौ व्यभिचरन्त्यां सद्बुद्धिरपि व्यभिच-

रतीति चेत् , न; पटादावपि सद्बुद्धिदर्शनात् । विशेषणवि-

षयैव सा सद्बुद्धिः ॥
 
</p>
<p>सद्बुद्धिवत् घटबुद्धिरपि घटान्तरे दृश्यत इति चेत् , न;

पटादौ अदर्शनात् ॥
 
</p>
<p>सद्बुद्धिरपि नष्टे घटे न दृश्यत इति चेत्, न; विशेष्या-

भावात् । सद्गुबुद्धिः विशेषणविषया सती विशेष्याभावे विशे-

षणानुपपत्तौ किंविषया स्यात् ?" न तु पुनः समुद्बुद्धेः विषया-
 

भावात् ॥
 
</p>
<p>एकाधिकरणत्वं घटादिविशेष्याभावे न युक्तमिति चेत् ,

न; '<quote>&apos;इदमुदकम् '&apos;</quote> इति मरीच्यादौ अन्यतराभावेऽपि सामा-

नाधिकरण्यदर्शनात् ॥
 
:
 
</p>
<p>तस्माद्देहादेः द्वन्द्वस्य च सकारणस्य असतो न विद्यते

भाव इति । तथा सतश्च आत्मनः अभावः अविद्यमानता

न विद्यते, सर्वत्र अव्यभिचारात् इति अवोचाम ॥
 
</p>
</page>