<page>
<ignore>२२
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाप्ष्ये
 
</ignore>
<p>मन्यते, न च तत्फलमभिसंधत्ते । यथा च स्वर्गादिकामार्थिनः

अग्निहोत्रादिकर्मलक्षणधर्मानुष्ठानाय आहिताग्नेः काम्ये एव

अग्निहोत्रादौ प्रवृत्तस्य सामि कृते विनष्टेऽपि कामे तदेव

अग्निहोत्राद्यनुतिष्ठतोऽपि न तत्काम्यमग्निहोत्रादि भवति ।

तथा च दर्शयति भगवान् - '-- <quote>&apos;कुर्वन्नपि न लिप्यते' 'न
&apos;</quote> <quote>&apos;न
करोति न लिप्यते'&apos;</quote> इति तत्र तत्र ॥
 
</p>
<p>यच्च ' &apos;पूर्वैः पूर्वतरं कृतम्' '&apos; &apos;कर्मणैव हि संसिद्धिमास्थिता

जनकादयः'&apos; इति, तत्तु प्रविभज्य विज्ञेयम् । तत्कथम् ?

यदि तावत् पूर्वे जनकादयः तत्त्वविदोऽपि प्रवृत्तकर्माणः

स्युः, ते लोकसंग्रहार्थम् '&apos; गुणा गुणेषु वर्तन्ते '&apos; इति ज्ञानेनैव

संसिद्धिमास्थिताः, कर्मसंन्यासे प्राप्तेऽपि कर्मणा सहैव संसि -

द्धिमास्थिताः, न कर्मसंन्यासं कृतवन्त इत्यर्थः । अथ न ते

तत्त्वविदः ; ईश्वरसमर्पितेन कर्मणा साधनभूतेन संसिद्धिं

सत्त्वशुद्धिम्, ज्ञानोत्पत्तिलक्षणां वा संसिद्धिम्, आस्थिता जन-

कादय इति व्याख्येयम् । एतमेवार्थं वक्ष्यति भगवान् '&apos;सत्त्व-

शुद्धये कर्म कुर्वन्ति'&apos; इति । '&apos; स्वकर्मणा तमभ्यर्च्य सिद्धिं

विन्दति मानवः'&apos; इत्युक्वा सिद्धिं प्राप्तस्य पुनर्ज्ञाननिष्ठां

वक्ष्यति — '&apos; सिद्धिं प्राप्तो यथा ब्रह्म'&apos; इत्यादिना ॥
 
•
 
</p>
<p merge-next="true">तस्माद्गीताशास्त्रे केवलादेव तत्त्वज्ञानान्मोक्षप्राप्तिः न
 
</p>
</page>