<page>
<ignore>२०
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
</ignore>
<p>प्राक् दारपरिग्रहात् पुरुषः आत्मा प्राकृतो धर्मजिज्ञासोत्तर -

कालं लोकत्रयसाधनम् — पुत्रम्, द्विप्रकारं च वित्तं मानुषं

दैवं च; तत्र मानुषं कर्मरूपं पितृलोकप्राप्तिसाधनं विद्यां

च दैवं वित्तं देवलोकप्राप्तिसाधनम् — '<quote>&apos;सोऽकामयत'&apos;</quote> इति

अविद्याकामवत एव सर्वाणि कर्माणि श्रौतादीनि दर्शितानि ।

तेभ्यः '&apos;व्युत्थाय प्रव्रजन्ति'&apos; इति व्युत्थानमात्मानमेव

लोकमिच्छतोऽकामस्य विहितम् । तदेतद्विभागवचनमनुपपन्नं

स्याद्यदि श्रौतकर्मज्ञानयोः समुच्चयोऽभिप्रेतः स्याद्भगवतः ॥
 

न च अर्जुनस्य प्रश्न उपपन्नो भवति '<quote>&apos;ज्यायसी चेत्कर्म-

णस्ते'&apos;</quote> इत्यादिः । एकपुरुषानुष्ठेयत्वासंभवं बुद्धिकर्मणोः भग-

वता पूर्वमनुक्तं कथमर्जुनः अश्रुतं बुद्धेश्च कर्मणो ज्यायस्त्वं

भगवत्यध्यारोपयेन्मृषैव ' <quote>&apos;ज्यायसी चेत्कर्मणस्ते मता बुद्धि:
धिः&apos;</quote>
इति ॥
 
,
 
</p>
<p>किंच— यदि बुद्धिकर्मणोः सर्वेषां समुच्चय उक्तः स्यात्

अर्जुनस्यापि स उक्त एवेति, ' <quote>&apos;यच्छ्रेय एतयोरेकं तन्मे ब्रूहि

सुनिश्चितम्'&apos;</quote> इति कथमुभयोरुपदेशे सति अन्यतरविषय

एव प्रश्नः स्यात् ? न हि पित्तप्रशमनार्थिनः वैद्येन मधुरं

शीतलं च भोक्तव्यम् इत्युपदिष्टे तयोरन्यतरत्पित्तप्रशमनका-

रणं ब्रूहि इति प्रश्नः संभवर्ति ॥
 
</p>
</page>