<page>
<ignore>द्वितीयोऽध्यायः ।
 
१९
 
</ignore>
<p merge-next="true">इत्येतदन्तेन ग्रन्थेन यत्परमार्थात्मतत्त्वनिरूपणं कृतम्, तत्सां-

ख्यम् । तद्विषया बुद्धि:धिः आत्मनो जन्मादिषडिड्विक्रियाभावादक-

र्ता आत्मेति प्रकरणार्थनिरूपणात् या जायते, सा सांख्यबुद्धिः ।

सा येषां ज्ञानिनामुचिता भवति, ते सांख्याः । एतस्या बुद्धेः

जन्मनः प्राक् आत्मनो देहादिव्यतिरिक्तत्वकर्तृत्वभोक्तृत्वा-

द्यपेक्षो धर्माधर्मविवेकपूर्वको मोक्षसाधनानुष्ठानलक्षणो योगः ।

तद्विषया बुद्धि:धिः योगबुद्धिः । सा येषां कर्मिणामुचिता भवति

ते योगिनः । तथा च भगवता विभक्ते द्वे बुद्धी निर्दिष्टे '&apos;एषा

तेऽभिहिता सांख्ये बुद्धिर्योगे त्विमां शृणु'&apos; इति । तयोश्च

सांख्यबुद्धधाश्रयां ज्ञानयोगेन निष्ठां सांख्यानां विभक्तां

वक्ष्यति '&apos;पुरा वेदात्मना मया प्रोक्ता'&apos; इति । तथा च योग-
बुद्धधा
बुद्ध्याश्रयां कर्मयोगेन निष्ठां विभक्तां वक्ष्यति — 'कर्मयो-
<quote>&apos;कर्मयो-
गेन योगिनाम्'&apos;</quote> इति । एवं सांख्यबुद्धिं योगबुद्धिं च आश्रित्य

द्वे निष्ठे विभक्ते भगवतैव उक्ते ज्ञानकर्मणोः कर्तृत्वाकर्तृ-

त्वैकत्वानेकत्वबुद्ध्याश्रययोः युगपदेकपुरुषाश्रयत्वासंभवं प-

श्यता । यथा एतद्विभागवचनम्, तथैव दर्शितं शातपथीये

ब्राह्मणे - '<quote>&apos;एतमेव प्रब्व्राजिनो लोकमिच्छन्तो ब्राह्मणाः प्रत्र-
व्र-
जन्ति'&apos;</quote> इति सर्वकर्मसंन्यासं विधाय तच्छेषेण '&apos;किं प्रजया

करिष्यामो येषां नोऽयमात्मायं लोकः'&apos; इति । तत्र च
 
-
 
</p>
</page>