<page>
<ignore>प्रथमोऽध्यायः ।
 
३
 
</ignore>
<p>र्थम्, तदर्थाविष्करणायानेकैर्विवृतपदपदार्थवाक्यार्थन्यायमपि

अत्यन्तविरुद्धानेकार्थत्वेन लौकिकैर्गृह्यमाणमुपलभ्य अहं विवे-

कतोऽर्थनिर्धारणार्थं संक्षेपतो विवरणं करिष्यामि ॥
 

तस्य अस्य गीताशास्त्रस्य संक्षेपतः प्रयोजनं परं निःश्रे-

यसं सहेतुकस्य संसारस्य अत्यन्तोपरमलक्षणम् । तच्च सर्व-

कर्मसंन्यासपूर्वकादात्मज्ञाननिष्ठारूपात् धर्मात् भवति । तथा

इममेव गीतार्थथं धर्ममुद्दिश्य भगवतैवोक्तम्— '&apos; स हि धर्मः

सुपर्याप्तो ब्रह्मणः पदवेदने'&apos; इति अनुगीतासु । तत्रैव चो-

क्तम्— '&apos;नैव धर्मी न चाधर्मी न चैव हि शुभाशुभी । यः

• स्यादेकासने लीनस्तूष्णीं किंचिदचिन्तयन् ॥'&apos; इति '&apos;ज्ञानं

संन्यासलक्षणम्'&apos; इति च । इहापि च अन्ते उक्तमर्जुनाय -
'
&apos;सर्वधर्मान् परित्यज्य मामेकं शरणं व्रज'&apos; इति । अभ्युद-

यार्थोऽपि यः प्रवृत्तिलक्षणो धर्मो वर्णानाश्रमांश्चोद्दिश्य विहि-

तः, स देवादिस्थानप्राप्तिहेतुरपि सन्, ईश्वरार्पणबुद्धध्या अनु-

ष्ठीयमानः सत्त्वशुद्धये भवति फलाभिसंधिवर्जितः । शुद्धस-

त्त्वस्य च ज्ञाननिष्ठायोग्यताप्राप्तिद्वारेण ज्ञानोत्पत्तिहेतुत्वेन च

निःश्रेयसहेतुत्वमपि प्रतिपद्यते । तथा चेममर्थमभिसंधाय

वक्ष्यति — '&apos;ब्रह्मण्याधाय कर्माणि' '&apos; &apos;योगिनः कर्म कुर्वन्ति

सङ्गं त्यक्त्वात्मशुद्धये'&apos; इति ॥
 
</p>
</page>