Proofing

This page has not been fully proofread.

२६६
 
श्रीमद्भगवद्गीताभाष्ये
 
जामि प्रावृषि । अमृतं चैव देवानाम्, मृत्युश्च मर्त्यानाम् । सत्
यस्य यत् संबन्धितया विद्यमानं तत्, तद्विपरीतम् असच्च
एव अहम् अर्जुन । न पुनः अत्यन्तमेव असत् भगवान्,
स्वयं कार्यकारणे वा सदसती ॥
 
ये पूर्वोक्तैः निवृत्तिप्रकारैः एकत्वपृथक्त्वादिविज्ञानैः यज्ञैः
मां पूजयन्त: उपासते ज्ञानविदः, ते यथाविज्ञानं मामेव
प्राप्नुवन्ति । ये पुन: अज्ञाः कामकामा:-
 

 
-
 
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा
 
ते
 
यज्ञैरिष्ट्वा खर्गतिं प्रार्थयन्ते ।
 
पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक-
 
मश्नन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥२०॥
 
त्रैविद्याः ऋग्यजुःसामविदः मां वस्वादिदेवरूपिणं सोमपाः
सोमं पिबन्तीति सोमपाः, तेनैव सोमपानेन पूतपापाः शुद्ध-
किल्विषाः, यज्ञैः अग्निष्टोमादिभिः इष्ट्वा पूजयित्वा स्वर्गतिं
स्वर्गगमनं स्वरेव गति: स्वर्गति: ताम्, प्रार्थयन्ते । ते च पुण्यं
पुण्यफलम् आसाद्य संप्राप्य सुरेन्द्रलोकं शतक्रतोः स्थानम् अ-
श्नन्ति भुञ्जते दिव्यान् दिवि भवान् अप्राकृतान् देवभोगान्
देवानां भोगान् ॥