<page>
<ignore>नवमोऽध्यायः । :
 
२६५
 
</ignore>
<p>किंच—
 
</p>
<verse>गतिर्भर्ता
 
प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।

प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥
 
<fix> १८ ॥</fix></verse>
<p>गति:तिः कर्मफलम्, भर्ता पोष्टा, प्रभुः स्वामी, साक्षी

प्राणिनां कृताकृतस्य, निवास: यस्मिन् प्राणिनो निवसन्ति,

शरणम् आर्तानाम्, प्रपन्नानामार्तिहरः । सुहृत् प्रत्युपका-

रानपेक्षः सन् उपकारी, प्रभवः उत्पत्तिः जगतः, प्रलयः

प्रलीयते अस्मिन् इति, तथा स्थानं तिष्ठति अस्मिन् इति,

निधानं निक्षेपः कालान्तरोपभोग्यं प्राणिनाम्, बीजं प्ररोहका-

रणं प्ररोहधर्मिणाम्, अव्ययं यावत्संसारभावित्वात् अव्ययम्,

न हि अबीजं किंचित् प्ररोहति ; नित्यं च प्ररोहदर्शनात्

बीजसंततिः न व्येति इति गम्यते ॥
 
</p>
<p>किंच—
 
</p>
<verse>तपाम्यहमद्दंहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।

अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ १९ ॥
 
</verse>
<p merge-next="true">तपामि अहम् आदित्यो भूत्वा कैश्चित् रश्मिभिः

उल्बणैः । अहं वर्ष कैश्चित् रश्मिभिः उत्सृजामि । उत्सृज्य

पुनः निगृह्णामि कैश्चित् रश्मिभिः अष्टभिः मासैः पुनः उत्सृ-
 
</p>
</page>